้วพูดขึ้นมา “คุณฟ็อกซ์ที่รักตอนนี้พวกเรามาเข้าเรื่องกันเลยเถอะ”ข้ออ้างก็เตรียมพร้อมแล้ว ตอนนี้รอแค่ให้ฟ็อกซ์พูดความจริงออกมาแต่โดยดีเท่านั้น“…………”ฟ็อกซ์นิ่งงัน สีหน้าดูบิดเบี้ยวน่าเกลียดเขาเริ่มเกิดความไม่มั่นใจ คนที่คิดว่าตัวเองชาญฉลาดมากอย่างฟ็อกซ์ กำลังรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง“คุณฟ็อกซ์ คุณยอมจำนนต่อเทือกเขาทรายเหลืองของพวกเราอย่างจริงใจจริงๆ ใช่ไหม?”ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างตรงประเด็น ไม่อ้อมค้อมเลยแม้แต่น้อยใบหน้าของฟ็อกซ์พลันแข็งทื่อ“คุณฟ็อกซ์ที่รัก คุณต้องการให้ผมถามคุณอีกรอบสินะ?”ฉินเฉาจ้องมองจิ้งจอกชราด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“บอกมาว่าคุณมีอะไรแอบแฝงหรือเปล่า?”“ข้าจริงใจไม่มีอะไรแอบแฝง”ฟ็อกซ์กัดฟัน แล้วกล่าวออกมา “ข้ายอมจำนนต่อเทือกเขาทรายเหลืองด้วยความจริงใจ…………..”เขาอ้าปากกระอักเลือดออกมาคำโตจิ้งจอกชราตัวสั่นกระตุก เส้นเลือดสีน˺าเงินปรากฏขึ้นทั่วใบหน้า“อาจารย์………….ทำไมอาจารย์ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ…………”ไรลีย์รีบเอ่ยถามออกมาด้วยความตกใจ“ไรลีย์ เธอนี่ไม่สมกับที่เป็นผู้บัญชาการของเทือกเขาทรายเหลืองเลย”ฉินเฉาส่ายหน้า “เธอยังดูไม่ออกอีกเหรอว่าอาจารย์ของเธอกำลังโกหก?”“ปะ เป็นไปได้ยังไง……..”ในบางครั้ง เมื่อคนเราเผชิญหน้ากับความรู้สึก เหตุผลก็มักจะไม่มีความหมายนี่คืออาการที่ไรลีย์เป็นอยู่ในตอนนี้“คุณฟ็อกซ์ คุณรับสารภาพมาแต่โดยดีเถอะ ไม่อย่างนั้น ถึงจักรพรรดิแห่งสัตว์ของคุณจะมาที่นี่ เขาก็ช่วยอะไร
