ิ้งจอกชราก็เริ่มเคลื่อนไหวเขาอ้าปากส่งเสียงกรีดร้องออกมาอย่างกะทันหันคลื่นที่มองไม่เห็นแผ่กระจายออกไปทั่วอย่างรวดเร็วแม้แต่ฉินเฉาก็ยังรู้สึกว่าคลื่นเสียงดังกล่าวดังแสบแก้วหู ทำเอาเขาขมวดคิ้วมุ่นอย่างอดไม่ได้คนรอบข้างก็มีสีหน้าไม่สู้ดีเช่นเดียวกัน ทุกคนต่างเอามือปิดหู ก้าวถอยหลังออกไปจอร์แดนฉวยโอกาสนี้คว้าตัวจิ้งจอกชรา และหมุนตัวกลับไปกรีดร้องใส่กำแพงด้านหลังคลื่นเสียงแผ่กระจายออกไปอีกครั้ง ระเบิดกำแพงจนเกิดช่องว่างขนาดใหญ่จอร์แดนวางแผนที่จะหลบหนีไปจากช่องว่างดังกล่าวแต่ทันใดนั้นเอง ผู้หญิงคนหนึ่งกลับเข้ามาขวางทางเขาซูเฟยคือหุ่นเชิดปีศาจพยัคฆ์ปีศาจ ความเร็วของเธอรวดเร็วกว่าใครทุกคนเธอปรากฏตัวขึ้นด้านหน้าช่องว่างนั้นอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้ามือทั้งสองข้างสวมปลอกนิ้วซึ่งมีกรงเล็บอันแหลมคม ริมฝีปากเหยียดขึ้นและหัวเราะออกมาเบาๆ“นายคิดว่าที่เทือกเขาทรายเหลือง คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไปได้งั้นเหรอ?”“ไม่มีใครขวางทางจอร์แดนได้!”จอร์แดนกล่าวออกมา ทันใดนั้นปีกด้านหลังก็กลายเป็นดาบสีดำทมิฬสองเล่ม ที่พุ่งตรงไปเฉือนร่างของซูเฟยคล้ายกับว่าซูเฟยไม่ได้ขยับเขยื้อนตัวไปไหน แต่ทว่าเกิดเสียงดังขึ้นบนอากาศที่ว่างเปล่าตรงหน้า จากนั้นดาบสีดำทั้งสองเล่มก็สะบัดไปอีกด้าน และพุ่งทะยานกลับไปยังด้านหลังของจอร์แดน“เร็วมาก……….”จอร์แดนเข้าใจดี นี่คือดาบที่ซูเฟยใช้นิ้วสะบัดกลับมาหาเขาแต่เขามองไม่เห็นการเคลื่อนไหวของผู้
