คำพูดของอาเธน่าทำให้ไรลีย์เข้าใจอะไรบางอย่างดวงตาของจิ้งจอกน้อยเปล่งประกาย เธอสะบัดหางไปมา แล้วจ้องมองอาเธน่า“ข้าเข้าใจแล้ว! พี่สาวกำลังหมายความว่า…………”“หมายความว่าถ้าเขาต้องการเอาชนะ เขาจะใช้วิธีปกติไม่ได้ ดั่งคำกล่าวที่ว่า การทหารไม่เบื่อหน่ายกลอุบาย เขาจะต้องเปิดไพ่ที่อยู่นอกเหนือการคำนวณของเธอ ในขณะที่เธอยังไม่ทันตั้งตัว”“ข้าเข้าใจแล้ว!”จิ้งจอกน้อยนิ่งคิดไปสักพักหนึ่ง ก่อนที่จะเคาะหัวตัวเอง แล้วพูดขึ้นมา“โอ้ วันนี้ข้าต้องยอมพี่สาวทั้งสองคนจริงๆ ถ้าไม่มีพวกพี่สาว ข้าจะต้องถูกอาจารย์กินจนตายแน่!”ทำไมคำพูดของเธอถึงฟังดูชั่วร้ายขนาดนี้…………ฉินเฉาที่อยู่ด้านข้างกระแอมไอออกมา“คนที่อยู่ในเกมมองเห็นสถานการณ์ได้ทะลุปรุโปร่งไม่เท่าคนที่อยู่นอกเกม”อาเธน่ายิ้มปลอบไรลีย์“กลยุทธ์พลิกแพลงของเธอก็จะทำให้อาจารย์ของเธอประหลาดใจเหมือนกัน การต่อสู้ในครั้งนี้มีพวกเราเทือกเขาทรายเหลืองอยู่ด้วยเธอไม่มีทางแพ้อาจารย์ของเธอแน่นอน”“อืม งั้นพี่สาวคิดว่าพวกเราควรจะทำยังไงกันต่อไปดี?”ไรลีย์เอ่ยถามความคิดเห็นจากอาเธน่าอย่างอ่อนน้อมถ่อมตนเป็นครั้งแรก“ต้องเริ่มจากจัดเตรียมกองทัพ”อาเธน่าคลี่ยิ้มออกมา “ฉันคิดว่าอีกไม่นาน พวกเราก็น่าจะได้รับข่าวจากเกบารา”พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงสัญญาณจากอุปกรณ์สื่อสารในศูนย์บัญชาการก็ดังขึ้นภาพของเกบาราปรากฏขึ้นมาทันทีเขาพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“นายท่าน แย่แล้วครับ! กองทัพทาสข
