ดิแห่งสัตว์เอ่ยถาม“ฝ่าบาท พวกเราจะทำเช่นนี้………..”จิ้งจอกชราเข้าไปกระซิบข้างหูจักรพรรดิแห่งสัตว์ดวงตาของจักรพรรดิแห่งสัตว์สว่างวาบ เขาพยักหน้าทันที“เป็นแผนการที่ดีมาก อาจารย์! งั้นก็ตกลงตามนี้………….”….ผ่านไปหนึ่งคืนฉินเฉายืดตัวบิดขี้เกียจ เขามองจอมอนิเตอร์ที่ว่างเปล่า แล้วพูดออกมาอย่างอดไม่ได้“แปลกจริงๆ คืนนี้พวกมันไม่เห็นจะมาช่วยคนเลย”ฉินเฉาผู้ไม่มีอะไรทำได้กล่าวออกมาเขาคิดว่าหลังจากที่ตบหน้ากองทัพทาสครั้งใหญ่ พวกนั้นจะต้องรีบวิ่งมาช่วยคนฝั่งตัวเองอย่างแน่นอนแต่ความอดทนของจักรพรรดิแห่งสัตว์ กลับอยู่เหนือความคาดหมายของฉินเฉาเรื่องนี้ทำให้ฉินเฉาประหลาดใจ เบื่อหน่าย และยิ่งระวังตัวมากขึ้น“อาจารย์ของข้าจะต้องห้ามเขาเอาไว้แน่ๆ”จิ้งจอกน้อยไรลีย์ส่ายหาง แล้วกล่าวขึ้นมา“ถึงจักรพรรดิแห่งสัตว์จะอดทนได้ แต่เขาก็มีความอดทนไม่มากนักหรอก”“อาจารย์ของเธออดทนได้เก่งชะมัด เธอคิดว่าวันนี้พวกเขาจะมีความเคลื่อนไหวอะไรไหม?”“เรื่องนี้พูดยาก……….อาจารย์ของข้าใช้กลยุทธ์ที่มั่นคงมาโดยตลอด……….เขาอาจจะยืนหยัดไม่ออกมาก็ได้”ไรลีย์ขมวดคิ้วสีดำขลับ กล่าวออกมา“ฉันไม่เห็นด้วย”ในเวลานี้ ซูเฟยได้ยกมือขึ้น แล้วกล่าวขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มอาเธน่าก็ยกมือขึ้นเช่นเดียวกัน สาวๆ ทั้งสองคนหันมามองหน้ากันแล้วส่งยิ้มให้แก่กัน“โอ้? เธอคิดว่ายังไงบ้าง? บอสซูมีความคิดเห็นอื่นงั้นเหรอ?”ฉินเฉาสนใจความคิดของซูเฟยขึ้นมาสาวน้อยคนนี้มีวิธีคิด
