นจุณ ไม่หลงเหลือแม้แต่เศษซาก!เรื่องแบบนี้ทำให้ซากาที่สามยากที่จะยอมรับทำไม……….มันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!ทหารในกองทัพทาสทุกนายต่างก็นิ่งเงียบไปเช่นเดียวกันบรรยากาศอันองอาจและจิตสังหารที่เคยมีได้หายไปหมดแล้วคลื่นของกระโจมตีเมื่อสักครู่นี้ ไม่ได้โจมตีเพียงแค่แมมมอธยักษ์เท่านั้น สหายในกองทัพทาสจำนวนหลายพันนายก็โดนไปด้วย“ดี ดี ดีมาก!”แต่ว่าสมกับที่เป็นซากาที่สาม เขาสงบสติอารมณ์เข้าสู่สภาวะปกติได้รวดเร็วมากเขาลุกขึ้นยืนบนช้างขนาดมหึมาใต้ร่าง แล้วกล่าวขึ้นมา“ดีมาก สมแล้วที่เป็นเทือกเขาทรายเหลือง ข้า ซากาที่สาม ดูถูกพวกเจ้าเกินไป”“จักรพรรดิแห่งสัตว์ที่รัก ถ้าถอยออกไป 300 เมตร ตามที่พวกเราเทือกเขาทรายเหลืองเคยพูด พวกนายจะเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”ซูเฟยคลี่ยิ้ม แล้วมองไปยังจักรพรรดิแห่งสัตว์“หึๆ เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่าเทือกเขาทรายเหลืองจะอยู่ยงคงกระพันด้วยอาวุธประเภทนี้? อย่าลืมสิว่ายังมีซากาที่สามอยู่ที่นี่ด้วย ข้าเพียงแค่คนเดียวก็สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองของพวกเจ้าได้แล้ว!”“โอ้ แน่นอนอยู่แล้ว พวกเราไม่กล้าเมินเฉยจักรพรรดิแห่งสัตว์หรอก!”ซูเฟยพยักหน้าทันที แล้วกล่าวขึ้นมาว่า “เพราะงั้นพวกเราถึงได้จัดเตรียมคู่ต่อสู้ให้กับฝ่าบาทอย่างระมัดระวังเป็นที่สุด!”สิ้นเสียง ซูเฟยก็ปรบมือเบาๆ“หลิวอิง ศึกแรกเป็นของเธอ หวังว่าเธอจะไม่ทำให้จักรพรรดิแห่งสัตว์ของพวกเราต้องผิดหวัง”ในระหว่างที่พูดออกมา สาวน้อยร่างเล็กคน