ำลังล่าสัตว์ ชาวนาคนหนึ่งได้นำลูกหมาป่าตัวหนึ่งกลับมาด้วย เขาคิดว่าจะสามารถเลี้ยงลูกหมาป่าตัวนั้นให้เชื่องได้ จึงนำมันมาเลี้ยง แต่แล้ววันหนึ่ง จู่ๆ ลูกหมาป่าตัวนั้นก็เกิดบ้าคลั่งขึ้นมา และฉีกร่างของชาวนาจนไม่เหลือชิ้นดี”“เจ้าหมายความว่ายังไง……….”จักรพรรดิแห่งสัตว์กำหมัดแน่นอย่างอดไม่ได้สิ่งที่เขากำลังฟังอยู่มันไม่ใช่เรื่องดี“ฮิๆ แน่นอนว่าฉันต้องหมายความตามนั้น”ซูเฟยหัวเราะออกมา“จักรพรรดิแห่งสัตว์ นายกับกองทัพทาสของนาย คือฝูงหมาป่าที่รุมขย˺าคนโดยไม่กระพริบตา แม้แต่หมาก็ยังซื่อสัตย์มากกว่าพวกนายเลยด้วยซ˺า”“เฮ้!”คำพูดเพียงประโยคเดียว ได้ทำให้กองทัพทาสเดือดดาลขึ้นมาทันทีสีหน้าของซากาที่สามพลันบิดเบี้ยว ดูไม่ค่อยดีนักจากที่เขาได้ยิน ซูเฟยจงใจพูดประโยคนี้ออกมาถึงเขาจะต้องการสงบศึกในตอนนี้ มันก็เป็นไปไม่ได้แล้วเขาไม่สามารถหยุดยั้งกองทัพทาสที่กำลังเดือดดาลได้“ดูเหมือนว่าเทือกเขาทรายเหลืองตั้งใจที่จะทำสงครามสินะ!”ซากาที่สามกล่าวอย่างเย็นชา“ถ้านายอยากสู้ ฉันก็จะสู้ คิดว่าพวกเราเกรงกลัวพวกนายเหรอ?”ซูเฟยเบ้ปาก “บุกเข้ามาถึงหน้าประตู รังแกกันมากเกินไปแล้ว”เชี่ยเอ๊ย!ซากาที่สามอยากจะกระอักเลือดออกมาเห็นได้ชัดว่าเขาอยากจะสงบศึกก่อน แต่ทำไมฟังดูกลับกันแบบนั้น?ใครเป็นคนหาเรื่องให้เกิดสงครามขึ้นกันแน่?“กองทัพทาส พวกนายจงฟังให้ดี! รีบถอยออกไปจากเทือกเขาทรายเหลืองในระยะ 300 เมตรเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นก็