าไว้ใต้เสา หากข้าต้องการหลบหนีล่ะก็ ไม่มีใครมาขวางทางข้าได้แน่นอน!”กุ่ยซุนหวนนึกถึงอดีตอย่างอดไม่ได้ ตอนที่เธอกับซวนหยวนอ้าวเทียนต่อสู้กันด้วยพลังทั้งหมดซวนหยวนอ้าวเทียนมีขวานผานกู่อยู่ในมือ ทำให้เธอเอาชนะเขาไม่ได้แต่ว่าเธอก็มีเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์นี้ก็เหมือนกับหยกยมราชที่เธอมอบให้ลูกสาวคนโต มันคือสิ่งที่ทำร้ายตัวเองและคนอื่นแต่กุ่ยซุนไม่ได้เป็นคนสกัดกลั่นเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ขึ้นมา นี่คือสุดยอดสมบัติที่มหาเทพผานกู่เหลือทิ้งเอาไว้บนโลกในตอนที่มหาเทพผานกู่หลับใหล เพื่อรักษาเสถียรภาพของดินแดนที่เขาสร้างขึ้นมา เขาได้สร้างเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ทั้งแปดต้นด้วยร่างกายของตัวเองเพื่อรักษากฎของสวรรค์และโลกต่อจากนั้นมา โลกจึงค่อยๆ มีเสถียรภาพมากขึ้น โดยที่ไม่ต้องพึ่งพาพลังของเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์กุ่ยซุนใช้วิธีการอันชาญฉลาดของเธอ ในการนำเสาหลักแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้มาครอบครองแต่หากต้องการใช้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ สิ่งที่ต้องแลกมาก็คืออิสรภาพของตัวเองถ้าหากเธอต้องการผนึกซวนหยวนอ้าวเทียน เธอก็ต้องผนึกตัวเองลงไปด้วย ช่างเป็นอาร์ติแฟคที่สิ้นหวังจริงๆเมื่อซวนหยวนอ้าวเทียนเห็นว่าเธอใช้เสาหลักแห่งกฎเกณฑ์ เขาก็ตื่นตระหนกเป็นอย่างมากต้องบอกว่า เธอชอบสีหน้าของเขาในตอนนั้นมากจริงๆถ้ามีโอกาส เธอก็อยากจะเห็นภาพนั้นอีกสักครั้งแต่น่าเสียดายที่หมอนั่นถูกจัดการไปแล้วระยะเวลาหลายปีผ่านไปเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว เธ
