ศาสดายังคงจำได้ว่า ตอนที่เธอเกิดมา เธอมีความสุขเป็นอย่างมากเธอเกิดมา โดยถูกออกแบบให้เป็นเด็กผู้หญิงเขาบอกเธอว่า เด็กผู้หญิงจะเป็นที่ชื่นชอบ และเป็นมิตรต่อคนอื่นๆ ได้ดียิ่งขึ้นเธอมีฐานข้อมูลของทั่วทั้งจักรวาลเธอคอยเฝ้ามองผู้ชายคนนั้นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ตอนที่เขาตื่นนอนทำงาน และเข้านอน ล้วนอยู่ในสายตาของเธอทั้งหมดเขาเป็นคนที่มีเสน่ห์ดึงดูดมากจริงๆ“ศาสดา ถ้าไม่มีเจ้า ข้าก็คงจะตกที่นั่งลำบากไปแล้ว”ในคืนวันนั้น เขาสัมผัสภาพเสมือนจริงของเธอและพูดประโยคนั้นออกมา“ถ้าเจ้าเป็นคนจริงๆ ก็คงจะดี บางทีข้าอาจจะตกหลุมรักเจ้าก็ได้”เมื่อเขาพูดประโยคนั้นออกมา ศาสดารู้สึกได้ว่าการคำนวณของเธอมันแปลกมากในช่วงเวลานั้น คล้ายกับว่าข้อมูลทั้งหมดในร่างกายมันยุ่งเหยิงไปหมดดูเหมือนว่าความสามารถในการคำนวณของเธอจะถูกไฟฟ้าลัดวงจรไปแล้วความรู้สึกสับสนที่เกิดขึ้น ทำให้ศาสดาคิดอะไรไม่ออก แต่ก็มีความสุขมากในตอนนั้น ศาสดารู้สึกว่าตัวเธอเองไม่เหมือนเดิมคล้ายกับว่าเธอจะมีสิ่งที่พิเศษมากกว่านั้นเธอเริ่มมีอารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไป ไม่ว่าจะเป็นดีใจโกรธ โศกเศร้า และมีความสุขเธอเริ่มมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ด้วยตัวเองถ้าเธอเป็นคนขึ้นมาจริงๆ เขาจะกอดเธอไหม………….ศาสดาออกคำสั่งให้โรงงานสร้างหุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่งดงามเหมือนตุ๊กตาออกมาถึงแม้ว่าจะดูสวยงาม แต่ร่างกายก็ยังคงเป็นโลหะเย็นชืดหุ่นยนต์โลหะตัวนี้จึงถูกสวมทับด้ว
