่างหาก!”ฉินเฉาน้อยคือนักสู้จริงๆ!“จ้าๆๆ ถ้าอย่างนั้นน้องชายจะต้องปกป้องพี่สาวให้ดี! และคืนนี้เจ้าก็ต้องปกป้องพี่สาวให้ดีด้วย”เมื่อพูดจบ นานาซีก็หน้าแดงอีกครั้ง จากนั้นก็ล้มตัวนอนลงบนเตียงทหารที่มีขนาดไม่ใหญ่มากเมื่อเห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของนานาซีในยามนอนลงไป ฉินเฉาก็ใจเต้นรัวทันทีโอ้ เมื่อกี้นานาซีบอกว่า เขาควรที่จะทะนุถนอมปกป้องเธอให้ดี!เฮ้อ ถึงความหมายของเธอจะแตกต่างจากเขาก็เถอะฉินเฉารู้สึกเสียดายเล็กน้อย“ปะ ปิดไฟให้หน่อยสิ”สว่างโร่ซะขนาดนี้ นานาซีคงจะรู้สึกกระวนกระวายใจมาก เมื่อเห็นผู้ชายนอนอยู่ข้างๆ เธอดังนั้นเธอจึงใช้วิธีของเผ่านกกระจอกเทศตามองไม่เห็น จิตใจไม่ว้าวุ่นตราบใดที่มองไม่เห็นก็พอแล้ว……….นี่คือการแสวงหาความสบายใจ“ครับ พี่สาว”ฉินเฉาพยักหน้ารับ แล้วปิดสวิตช์ไฟในกระโจมในกระโจมไม่มีแม้กระทั่งหน้าต่าง เมื่อปิดไฟ ด้านในก็มืดสนิททันทีถ้าไม่ใช่ว่าฉินเฉาสามารถมองเห็นในที่มืดได้ เขาก็คงจะกลายเป็นคนตาบอดไปแล้วจริงๆในเวลานี้เขาเห็นนานาซีนอนอยู่อีกด้านหนึ่งของเตียง ร่างกายที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าสีขาวสองชิ้นสั่นสะท้านเล็กน้อยผ้าห่มที่คลุมร่างกายของเธอครึ่งหนึ่งก็ขยับตามเช่นเดียวกันฉินเฉาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไร ใครจะรู้ว่าผู้หญิงเผ่าหงส์สามารถมองเห็นในที่มืดได้หรือเปล่าเขายื่นมือไปสัมผัสข้างเตียง แล้วปีนขึ้นไปบนเตียง จากนั้นก็ล้มตัวลงนอนอีกด้านหนึ่ง ถัดไปจากร่างที่ร้อนรุ่มของนานาซีเพื่
