หรือยัง?”ผู้บัญชาการกองทัพทาสลูบขนนกสีฟ้าอันงดงามบนหน้าผาก แล้วเอ่ยถามด้วยน˺าเสียงเย็นชา“ขะ ขออภัยครับ นายท่าน……….”ออร์การ์ตัวสั่น รีบหมอบลงไปบนพื้นทันทีถึงในใจจะไม่ยอมรับ แต่เขามีแต่จะต้องทำแบบนี้ไม่ต้องพูดถึงสถานะของผู้บัญชาการกองทัพเผ่านกยูง เอาแค่พลังในการต่อสู้ เขาก็ไม่สามารถจินตนาการได้แล้วหากทำให้อีกฝ่ายโกรธขึ้นมา มันจะไม่เป็นผลดีใดๆ เลย“ปะ เป็นอย่างที่เขาพูดครับ………….นายท่าน……….”ฉินเฉาจ้องมองผู้บัญชาการเผ่านกยูง แล้วตอบกลับไปด้วยน˺าเสียงขลาดกลัวทันทีที่ได้ยินน˺าเสียงขลาดกลัวของฉินเฉา ผู้บัญชาการกองทัพก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้พลางคิดในใจว่า แค่พูดยังดูขี้กลัวขนาดนี้ แล้วตอนที่ช่วยเหลือทั้งค่ายทหารเมื่อครู่นี้ อีกฝ่ายเอาความกล้าหาญมาจากไหน?“ถึงเจ้าจะเพิ่งมาใหม่ แต่เจ้าก็ทำได้ดีมาก ข้า ไอเว็ท สามารถตอบรับคำขอของเจ้าข้อหนึ่งได้!”ไอเว็ทกล่าวเสียงดัง“นี่ถือเป็นเกียรติของเจ้า จงบอกความปรารถนาของเจ้ามา เจ้าอยากจะเป็นหัวหน้ากองสิบ หรือหัวหน้ากองร้อยก็ย่อมได้”“ท่านผู้บังคับบัญชา ท่านทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ!”เมื่อได้ยินแบบนั้น ออร์การ์ก็กังวลใจทันทีมารดามันเถอะ ถ้าเด็กนี่กลายเป็นหัวหน้ากองร้อย แล้วข้าจะกลายเป็นอะไร!เมื่อก่อนข้าเคยรังแกเขา ถ้าเขาได้กลายเป็นหัวหน้ากองร้อย ข้าจะไม่ถูกทรมานจนตายหรอกเหรอ!เรื่องนี้ยังไงก็ไม่ได้ ข้ารับไม่ได้เด็ดขาด!เด็กนั่นเดินไปเจอโชคดีครั้งใหญ่แบบนี้ได้
