นสนามรบ ไม่ออกไปจากแนวป้องกัน จะถูกฆ่าโดยไม่ละเว้น!”ทหารนายนั้นประกาศกร้าวเสียงดังลั่นเมื่อรั้งอยู่ในแนวป้องกันก็ต้องตายไม่ต่างกัน ทาสเหล่านั้นจึงต้องออกไปต่อสู้แต่รังสีมรณะที่อยู่ด้านนอกก็คร่าชีวิตของพวกเขาไปอย่างต่อเนื่องนี่คือความโศกเศร้าของตัวรับกระสุนตัวรับกระสุนทำได้แค่มุ่งหน้าไปเท่านั้นฉินเฉาได้แต่ส่ายหัวในเวลานี้เขาออกมาจากแนวป้องกัน และวิ่งเข้าหาอัศวินจักรกลตัวหนึ่งด้วยความสามารถของเขา การเอาชีวิตรอดจากการต่อสู้ท่ามกลางตัวรับกระสุนมากมายเช่นนี้ เป็นเรื่องที่ง่ายดายมากแต่ทว่าฉินเฉาไม่ได้ต้องการเอาชีวิตรอด เขาต้องการสร้างผลงาน!เขาต้องการสร้างผลงานทางการทหารให้ได้เร็วๆ จะได้รับเลื่อนขั้นอย่างต่อเนื่อง และได้รู้ความลับของกองทัพทาสให้มากขึ้นยิ่งไปกว่านั้นด้วยความดีความชอบนี้ เขาก็ยังสามารถช่วย ‘พี่สาวสุดที่รัก’ นานาซีได้อีกด้วยอัศวินจักรกลตัวนั้นค้นพบฉินเฉาแล้วเขาหันปากกระบอกปืนใหญ่เล็งไปยังฉินเฉา และยิงรังสีมรณะใส่ทันทีแสงเร็วแค่ไหน?ไอน์สไตน์เคยสันนิษฐานเอาไว้ว่า ถ้าคนเรามีความเร็วกว่าแสงในขณะที่ออกตัววิ่ง เราอาจจะสามารถย้อนเวลา หรือทะลุผ่านไปยังอนาคตได้เลยดังนั้นในทางทฤษฎี มนุษย์ไม่สามารถก้าวข้ามความเร็วแสงได้นี่คือทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์แต่ทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์นั้นเป็นไปไม่ได้สำหรับฉินเฉาเพราะว่าเขาเป็นผู้ฝึกตน!เป็นตัวตนที่ขัดต่อสามัญสำนึกทางกายภาพทั้งหมดร่างกายของ
