่อจากนี้ไปที่นี่คือบ้านของพวกเจ้า”ออร์การ์ผลักกรง พร้อมทั้งชี้นิ้วไปยังค่ายทหารเล็กๆ ขนาดสิบตารางเมตรตรงหน้า และส่งยิ้มให้นานาซี“ข้าจะให้เจ้าอยู่ที่นี่ และมีความสุขไปกับการใช้ชีวิตที่เหลือ”“ไอ้เดรัจฉาน!”นานาซีกล่าวต่อว่าอย่างอดไม่ได้“เดิมทีพวกเราก็เป็นสัตว์เดรัจฉานกันอยู่แล้ว”ออร์การ์ยักไหล่อย่างไม่แยแส “หรือเจ้าคิดว่าพวกเราเป็นมนุษย์?”นานาซีนิ่งเงียบเมื่อออร์การ์เห็นแบบนี้ก็รู้สึกภูมิใจ จากนั้นหันไปมองฉินเฉาที่อยู่ในกรง แล้วพูดขึ้นมา“ไอ้หนู ต่อไปนี้เจ้าคือทาสทหารของข้า”สิ้นเสียง เขาก็ปรบมือมีลูกน้องสองคนก้าวเข้ามาทันที เคร้ง! พวกเขายื่นมือเข้ามาในกรงแล้วสวมปลอกคอสีเงินรอบลำคอฉินเฉากับนานาซีความรู้สึกเย็นวาบปรากฏขึ้นรอบลำคอของฉินเฉา ทำให้เขารู้สึกอึดอัดใจมากนี่คือสิ่งที่ใช้จำกัดอิสรภาพสินะ?“พวกเจ้าน่าจะรู้กันอยู่แล้วว่ามันคืออะไร”ออร์การ์พูดขึ้น แล้วชี้ไปที่ปลอกคอทาสบนคอของตัวเอง ที่ดูเบาและบางกว่าของพวกเขาเล็กน้อย“สิ่งที่อยู่บนคอพวกเจ้าคือปลอกคอทาสระดับต˹าที่สุด ส่วนบนคอของข้า มีเพียงทาสระดับอาวุโสเท่านั้นที่จะใส่ได้ นี่คือสัญลักษณ์ที่บ่งบอกสถานะของพวกเราในกองทัพทาส โอ้ จริงสิ! พวกเจ้าไม่มีสถานะอะไรเลย คนหนึ่งคือเนื้อต้องห้ามของข้า นอกจากทำให้ข้ามีความสุขแล้วก็ไม่มีคุณค่าอะไรอีก และอีกคน……….”เขาพูดออกมา แล้วเหลือบตามองฉินเฉา “จะต้องตายอยู่ในสนามรบ”“ข้าจะมีชีวิตรอด!”แววตาของฉินเฉาไ
