งขัง จ้องมองนานาซีที่อยู่ด้านใน แล้วพูดขึ้นมา “รอให้ไปถึงกองทัพก่อนเถอะ ข้าอยากเห็นเหลือเกินว่าคนเย่อหยิ่งอย่างเจ้าจะอดทนได้สักแค่ไหน!”“หะ ห้ามรังแกพี่สาวของข้านะ!”เมื่อนานาซีไม่อยากจะเสวนากับมนุษย์สิงโตอีกต่อไป ฉินเฉากลับเข้ามายืนบังหน้าเธอ เพื่อเผชิญหน้ากับสายตาของมนุษย์สิงโตที่จ้องมองมา“เถียจู้!”นานาซีตกใจเป็นอย่างยิ่ง ถึงเธอจะไม่ลืมตา เธอก็ยังรู้สึกได้ว่ามีคนเข้ามาขวางตรงหน้า ดูเหมือนว่าเธอจะเป็นคนที่ฝึกฝนปราณแห่งการต่อสู้มาพอสมควรนอกจากเถียจู้ เธอก็คิดถึงคนอื่นไม่ออกแล้วเธอเปิดดวงตาที่เปล่งแสงสุกสกาวขึ้นมาอีกครั้ง และเห็นร่างกายผ่ายผอมของเถียจู้ เข้ามาขวางกั้นระหว่างเธอกับมนุษย์สิงโต“เถียจู้ ถอยไปเดี๋ยวนี้!”นานาซีตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก เธอกลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับ‘น้อง’ เถียจู้ของเธอ เธอจึงรีบตะโกนออกมาเสียงอันไพเราะของเธอ เกิดเป็นระลอกคลื่นในหัวใจของฉินเฉา ที่ทำให้จิตวิญญาณของเขาเริ่มสั่นสะท้านเชี่ย!เพื่อสาวน้อยคนนี้ ถึงจะโดนแทงสักแผล เขาก็ยอม!“หืม?”มนุษย์สิงโตเลิกคิ้วขึ้น “ไม่คิดเลยว่าในหมู่ชาวโฮแมนจะมีคนที่กล้าหาญแบบนี้อยู่ด้วย ไม่เลวเลย ไม่เลวเลย”เขากอดอก กล่าวเย้ยหยัน “ดูเหมือนว่าสถานที่ที่เหมาะกับเจ้าจะไม่ใช่ห้องครัว แต่เป็นสนามรบ”นานาซีตื่นตระหนกขึ้นมาทันใดให้เถียจู้ไปอยู่ในสนามรบ!นั่นไม่ใช่การส่งเขาไปตายหรอกเหรอ!เขาผอมบางขนาดนี้ ถ้าไปอยู่ในสนามรบคงจะตายก่อนใครเพื่อน!สนา
