เมื่อเวลานั้นมาถึงเจ้าจะได้อยู่ข้างกายข้า และคอยมองดูว่าข้าเอา ‘พี่สาว’ ของเจ้ายังไง ฮ่าๆๆ!”หลังจากที่พูดจบ เขาก็โบกมือ กล่าวออกมา“มาพาตัวพวกมันออกไป เตรียมเข้าสู่ประตูมิติ!”มนุษย์สิงโตออกคำสั่ง ทหารในกองทัพทาสหลายนายก็เข้ามาพาตัวฉินเฉาและคนอื่นๆ ไป ก่อนที่จะเริ่มออกเดินทาง“น้องชายผู้โง่เขลาของข้า……..”นานาซีนั่งอยู่ในกรง พลางจ้องมองฉินเฉา แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ตอนนี้เจ้ากำลังจะถูกส่งไปยังแนวหน้าที่อันตรายที่สุด เจ้าจะถูกสังหารเมื่อไหร่ก็ได้”“คนในเผ่าของข้าไม่มีใครเหลือรอดแล้ว พี่สาวคือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับข้า”ไม่คิดเลยว่าบนใบหน้าอันไร้เดียงสาของ ‘เถียจู้’ จะปราศจากความกลัว เขากลับยิ้มแล้วพูดออกมาว่า “หากข้าปกป้องพี่สาวได้ ถึงข้าจะตายไปก็ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้พี่สาวคือที่พึ่งเพียงคนเดียวของข้าแล้วนะ”“เจ้าช่างโง่จริงๆ ………”นานาซีหลั่งน˺าตาออกมาทันทีเธออดไม่ได้ที่จะร้องไห้ทำไมคนในเผ่าพันธุ์ของเธอ ชาวบิสเตอร์ที่ครั้งหนึ่งเคยภาคภูมิใจในการสู้รบ กลับตกต˹าได้ถึงขนาดนี้?แต่ชาวโฮแมนตัวน้อยๆ คนนี้กลับมีความกล้าหาญ และมอบความอบอุ่นให้เธอทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้……….ใครก็ได้ช่วยบอกเธอที……….ในหัวนานาซีคิดอย่างสับสน“ไอ้หนู เจ้ามายั่วโมโหหัวหน้ากองสิบของพวกข้า เจ้าจะต้องลำบากแน่”ในขณะนั้นเอง ทหารชาวบิสเตอร์นายหนึ่งที่เดินอยู่ข้างยานยนต์ได้แสยะยิ้มมุมปาก กล่าวเยาะเย้ยฉินเฉา“หัวหน้ากองสิบแล้
