“ไม่ได้นะครับ! นายท่าน!”มนุษย์วัวชาวบิสเตอร์ที่ฟาดแส้จนพอใจเมื่อครู่นี้รีบเข้ามาเตือน“ถึงผู้หญิงคนนี้จะดื้อรั้นและไม่เชื่อฟัง แต่ถึงยังไงเธอก็ยังเป็นสินค้าที่มีค่าในร้านค้าทาสของพวกเรา ถ้าต้องลงแส้ให้ถึงตายจริงๆ ข้าเกรงว่าพวกเราจะสูญเสียรายได้ครั้งใหญ่! เมื่อถึงเวลาที่โดนพวกเบื้องบนตำหนิ พวกเราแบกรับความรับผิดชอบไม่ไหวหรอกครับ!”“อืม โชคดีที่เจ้าเตือนข้าก่อน”ชาวโฮแมนคนนั้นพยักหน้า จากนั้นจึงหันไปมองหงส์สาวผู้ถูกมัดอยู่ในกรงอย่างน่าสงสาร แล้วกล่าวออกมา“ย่ามันเถอะ ข้าคิดไม่ถึงเลยว่าสาวสวยคุณภาพดีที่อุตส่าห์จับตัวมาได้ จะกลายเป็นเผือกร้อนแบบนี้!”“นายท่าน ข้าว่าพวกเราขายเธอให้พวกทหารดีไหมครับ? ให้เธอไปเป็นโสเภณีอยู่ในกองทัพก็สิ้นเรื่องสิ้นราว!”มนุษย์วัวเสนอความคิดเห็นขึ้นมาชาวโฮแมนตาเป็นประกายในทันที“เป็นความคิดที่ดีมาก ให้นังนี่ไปโดนพวกทหารเอา! ฮ่าๆๆ! ไม่เลวเลยๆ เจ้าฉลาดมาก ข้าชื่นชมเจ้าจริงๆ!”“ขอบคุณสำหรับคำชมครับนายท่าน ฮี่ๆ ………”ชายทั้งสองคนหัวเราะออกมาอย่างรู้ใจกันแต่สาวน้อยเผ่าหงส์ที่อยู่ในกรงกำลังตัวสั่น ปีกโค้งงอของเธอกระตุกเล็กน้อยเธอกำลังโหยหาความอิสรภาพบนท้องฟ้าอยู่ใช่ไหม?น่าเสียดายที่มีโซ่ตรวนรั้งตัวเธอเอาไว้โซ่เหล่านี้กำลังพันธนาการอิสรภาพของเธอแต่เธอยังคงมีความหวัง!ฉินเฉาส่งสายตาให้วิลเลียมส์วิลเลียมส์เข้าใจในทันที เมื่อฝูงชนค่อยๆ แยกย้ายกันออกไป เขาก็เดินมุ่งหน้าเข้าไปพูดว
