เมฆดำหนาครึ้มเคลื่อนตัวเข้ามาปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า แรงกดดันอันยิ่งใหญ่พุ่งตรงมาที่ร่างกายของฉินเฉาหากไม่ใช่เพราะว่าฉินเฉามีพลังมหาศาล เขาก็คงจะจมอยู่กับแรงกดดันนี้จนหายใจไม่ออกไปแล้ว“ฉินเฉา ไม่ว่ายังไงนายก็ต้อง………..”หลิวจางยังพูดไม่ทันจบ ฉินเฉาก็กดวางสายทันที“จะ เจ้าต้องคิดทบทวนดูอีกครั้ง!”อามาเทราสึรีบกล่าวออกมาด้วยสีหน้าอ้อนวอน ในเวลานี้กลิ่นอายของเทพเจ้าผู้เย่อหยิ่งได้หายไปหมดแล้ว“หากเจ้าทำลายแผ่นดินของข้า ไม่ต้องพูดถึงผลกระทบหรอกแม้แต่พลังสวรรค์ก็จะพุ่งตรงมาหาเจ้า! ถึงจะเป็นเทพเจ้าก็ไม่อาจที่จะต้านทานพลังสวรรค์ได้!”“พลังสวรรค์แล้วยังไง?”ฉินเฉาเบ้ปากอย่างเหยียดหยาม “ฟ้าดินไร้เมตตา ปฏิบัติต่อทุกสรรพสิ่งคล้ายสุนัข ตอนที่ชาวบ้านตาดำๆ พยายามดิ้นรนด้วยความทุกข์ยาก วิถีแห่งสวรรค์อยู่ที่ไหน? แต่พอฉันกำลังจะกำจัดความชั่วร้ายวิถีแห่งสวรรค์กลับเข้ามาหาฉัน ดังนั้นในสายตาของฉัน วิถีแห่งสวรรค์ก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระ!”“จะ เจ้าดูหมิ่นวิถีแห่งสวรรค์งั้นเหรอ!”อามาเทราสึเบิกตากว้าง “ในเมื่อเจ้าละเมิดวิถีแห่งสวรรค์ เจ้าก็ต้องถูกวิถีแห่งสวรรค์ลงทัณฑ์! ข้าขอแนะนำให้เจ้าหยุดแต่เพียงเท่านี้ดีกว่า เทพเจ้าไม่อาจทำการสังหารหมู่ได้ และไม่อาจเข้าไปรบกวนคนธรรมดาได้ หากเจ้าทำมันลงไป เจ้าไม่สามารถชดใช้ผลที่ตามมาได้หรอก พลังสวรรค์ที่อยู่เหนือหัวเจ้า ก็คือคำเตือนของวิถีแห่งสวรรค์ยังไงล่ะ!”“เตือนก็เตือนไปสิ วิถีแห่
