วชี้ไปยังมังกรสาวที่นั่งอยู่รอบๆอามาเทราสึเบ้ปากอย่างอดไม่ได้“ล้อเล่นอะไรอยู่? สาวใช้อย่างพวกเจ้า จะมาเทียบกับเทพธิดาอย่างข้าได้ยังไง!”“สาวใช้? เจ้าบอกว่าใครเป็นสาวใช้นะ!”เปลวไฟขนาดเล็กลุกขึ้นท่วมมวยผมน่ารักๆ ทั้งสองข้างบนศีรษะของเธออย่างอดไม่ได้ ร่างกายของเธอสั่นเทิ้ม“ถ้าเก่งจริงเจ้าก็ลองพูดออกมาอีกทีสิ!”“นังสาวใช้ เจ้ากำลังอิจฉาเทพธิดาอย่างข้าอยู่ใช่ไหมล่ะ?”ดูเหมือนว่าอามาเทราสึจะพิการทางสมองไปแล้วจริงๆ เธอไม่มองดูสถานการณ์ แต่ยังคงพูดออกมาอย่างเย่อหยิ่ง“ในที่สุดข้าก็รู้แล้วว่าเจ้าหนุ่มฉินส่งยัยนี่เข้ามาทำไม”ทันใดนั้นเอง หลัวเต๋อก็ปรบมือ ราวกับเพิ่งคิดบางอย่างได้ “ที่แท้ก็ส่งมาให้พวกเราสั่งสอนนี่เอง!”ในระหว่างที่พูดอยู่นั้น หลีหยินก็กระโดดลงมาจากเสามังกร และพุ่งตัวลงมาอยู่ตรงหน้าอามาเทราสึ“นังผู้หญิงน่ารังเกียจ ข้า หลีหยิน คือมังกรศักดิ์สิทธิ์สายพันธุ์โบราณที่แสนสง่างาม ข้าไม่เคยโดนใครดูถูกขนาดนี้มาก่อนเลยสักครั้ง!”หลีหยินกล่าว พลางม้วนแขนเสื้อของตัวเองไปด้วย“น้องอาหลี เจ้ารอก่อนเถอะ!”ในขณะนั้นเอง เหลิ่วเยว่ สาวสวยที่แสนสง่างามในชุดกระโปรงยาวสีขาวก็เอ่ยปากพูดขึ้นมา“ทำไมล่ะ? พี่เหลิ่งเยว่ ท่านจะออกปากช่วยยัยนี่เหรอ?”อาหลีหันไปจ้องมองเหลิ่งเยว่ ที่กำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเสามังกรอีกต้น“ฮิๆ ดูเหมือนว่าเจ้าจะเข้าใจสถานการณ์สินะ”อามาเทราสึรีบพูดออกมาด้วยความดีใจ “ในเมื่อกลับเนื้อกลับตั
