นหน้ากลับไปอีกที ชิโยะก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยชิโยะฉลาดมาก เธอใช้ความห่วงใยที่ฉินเฉามีต่ออาเธน่ามาเหวี่ยงมีดและหนีไปสุดท้ายความสงสัยที่ฉินเฉามีอยู่เต็มกระเพาะจึงติดอยู่ที่นี่ โดยที่ไม่มีใครให้คำตอบเขาได้เฮ้อ ชิโยะ เธอทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่?ฉินเฉารู้สึกเสียใจขึ้นมาบางทีเขากับชิโยะอาจจะยิ่งห่างไกลกันมากขึ้นเรื่อยๆ“เธอไปแล้วใช่ไหม………”เมื่ออาเธน่าเห็นนินจาสาวในชุดรัดรูปสีดำหายตัวไป เธอก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก“นินจาหญิงในประเทศญี่ปุ่นแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่……….น่ากลัวจริงๆ”“เธอเคยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของฉัน”ฉินเฉากล่าวด้วยน˺าเสียงโศกเศร้า “ถ้าจะพูดให้ถูก เธอก็คือผู้ฝึกตน”“เป็นแบบนี้นี่เอง………..ผู้ฝึกตนในดินแดนตะวันตกของพวกนายน่ากลัวมากขนาดนี้เชียวเหรอ…….”“ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ”ฉินเฉาหัวเราะออกมา ก่อนที่จะจงใจพูดอย่างลึกลับว่า “อีกเดี๋ยวเธอก็จะรู้เอง เพราะเธอจะได้เข้าร่วมในกองทัพของฉัน”หลังจากที่พูด ฉินเฉาก็หยิบมงกุฎราชาสุริยะขึ้นมาสวมบนศีรษะของอาเธน่า“มงกุฎนี้ถือว่าเป็นของขวัญในการรับสมัครของฉันก็แล้วกัน”“นะ นายจะให้ฉันจริงๆ เหรอ!”เมื่อเห็นมงกุฎราชาสุริยะบนศีรษะ อาเธน่าก็พลันตกตะลึงเธอไม่คาดคิดเลยว่าฉินเฉาจะมอบมันให้เธอนี่คือมงกุฎราชาสุริยะหากมีมัน ก็เท่ากับว่ามีนักธนูนับหมื่นคนต้องรู้เสียก่อนว่า ความสามารถที่ทรงพลังที่สุดของนักธนูของราชาสุริยะ ก็คือพวกเขาไม่มีวันตายพว
