ีจริงๆนับว่าอะพอลโลไม่ได้ตายไปอย่างเสียเปล่า อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังทำประโยชน์ให้เขา“มะ มันได้มงกุฎราชาสุริยะไปแล้ว…………แบบนี้จะเอาชนะได้ยังไง……….”ฮาเดสและเทพเจ้าองค์อื่นๆ ต่างหวาดผวาเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสององค์ ฮาเดสกับโพไซดอนที่ยืนอยู่ข้างๆ ซุสเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“หรือว่าบางที………พวกเราควรจะหนีไปจริงๆ ……….”โพไซดอนจับตรีศูลในมือแน่น ฝ่ามือของเขาชื้นไปด้วยเหงื่อแค่เอาตัวรอดจากการกลืนกินของมังกรดำให้ได้ เขาก็คิดว่ามันเป็นเรื่องยากแล้วมาตอนนี้ยังต้องเผชิญหน้ากับฉินเฉาที่สวมมงกุฎราชาสุริยะอีก โพไซดอนมีความคิดเดียวที่ผุดขึ้นมาในหัวหนี! ต้องหนีอย่างสุดชีวิต!ถึงในหัวจะมีความคิดแบบนั้น แต่ทว่าร่างกายกลับไม่มีเรี่ยวแรงเพราะว่าฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งจนเกินไป ขาของเขาถึงได้อ่อนแรงแบบนี้แม้แต่เทพเจ้าก็ยังรู้สึกหวาดกลัว…………“หนี……….พวกเราควรจะหนีไปจริงๆ ………..”ขาของซุสก็อ่อนแรงเช่นกัน เขากำสายฟ้าในมือแน่น แต่ไม่มีเรี่ยวแรงที่จะพูดออกมา“ดูเหมือนว่าจะเหลือแค่หนทางเดียวแล้วสินะ………..”แววตาของซุสเปล่งประกายฉายแววโหดเหี้ยม ทันใดนั้นเขาก็โผล่ไปปรากฏตัวข้างกายอาเธน่า และใช้มือโอบรอบลำคอขาวผ่องของเธอ“ฉินเฉา ส่งมงกุฎราชาสุริยะของเจ้ามาเดี๋ยวนี้!”เมื่อฮาเดสมีอาเธน่าอยู่ในมือ เขาก็มีความมั่นใจขึ้นมา และตะโกนออกมาเสียงดังลั่น“ไม่อย่างนั้น เราจะฆ่าคู่หมั้นของเจ้า!”ฉินเฉาเหลือบตามองฮาเดส เขาไม่รู้ว่าสหายคนนี้กำลังโว
