ดยังคงกระหน˹าโจมตีเข้าใส่ไม่ยั้ง แม้แต่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่อาจที่จะต้านทานไหวหากเป็นแบบนี้ต่อไป เขตแดนศักดิ์สิทธิ์อาจจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปจริงๆแต่พลังของเทพเจ้าก็มีขีดจำกัดเช่นกัน เพียงไม่นาน การโจมตีเหล่านี้ก็ค่อยๆ อ่อนกำลังลงหลังจากที่กระหน˹าโจมตีอย่างบ้าคลั่งอีกประมาณ 10 นาที ในที่สุดเทพเจ้าเหล่านี้ก็หยุดมือ“ฮู่ว……..ข้าไม่ได้ออกแรงแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว!”ฮาเดสลูบข้อมือของตัวเอง เมื่อสักครู่นี้เขาใช้พลังไปมากทีเดียว“พลังมหาศาลขนาดนี้ ยังจะฆ่าเจ้าฉินเฉาไม่ได้อีกเหรอ? ฮี่ๆ”“ลูกสาวของเรา เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม?”ซุสยกมือขึ้นมากอดอก แล้วกล่าวกับอาเธน่าที่ไม่ได้ถูกมัดอีกต่อไปด้วยสีหน้าเย้ยหยัน“เจ้าไม่มีที่พึ่งอีกต่อไปแล้ว ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางต่อต้านพันธมิตรเทพเจ้าของเราได้ เจ้าเองก็เห็นว่านี่คือจุดจบของมัน!”“ท่านแน่ใจเหรอว่าเขาตายไปแล้ว?”แต่อาเธน่ายังคงยิ้มอย่างมั่นใจ “ฉันไม่คิดแบบนั้น”“วันนี้เจ้าเป็นอะไรไป สติปัญญาลดลงแล้วหรือไง?”“งั้นเหรอ? ไม่คิดเลยว่าท่านพ่อจะโง่เขลาถึงขนาดนี้”เมื่อเห็นว่าอาเธน่ายังคงยิ้มรับ ซุสก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ“ท่านคิดว่าเขาตายไปแล้ว แต่ว่าฉันยังคงได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวอย่างคนสุขภาพดีของเขา”“เจ้าล้อเล่นอะไรอยู่………”ซุสเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมารางๆ แต่เหตุผลของเขาก็คอยบอกเขาว่า ฉินเฉาไม่มีทางที่จะมีชีวิตอยู่และในขณะนั้นเอง เสียงหยอกเย้าก็ดังขึ้
