“ยังมีใครอีกไหม?”ฉินเฉาบดขยี้ก้นบุหรี่สูบบุหรี่หมดไปหนึ่งมวน เขาก็จัดการอามาเทราสึเรียบร้อยแล้วแต่ฉินเฉาไม่ได้รู้สึกภาคภูมิใจอะไร มันก็เหมือนกับการเลือกซื้อมันฝรั่งในตลาดเท่านั้นเขากวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วกล่าวออกมา“ยังมีใครอยากจะต่อสู้กับผู้ฝึกตนธรรมดาๆ ในดินแดนตะวันออกอยู่ไหม? วันนี้ฉินเฉาจะน้อมรับคำท้าทายนั้นเอง!”“โอหังนัก จะโอหังเกินไปแล้ว!”เทพเจ้าต่างพากันหวาดกลัว ไม่มีใครอยากจะเป็นอามาเทราสึองค์ที่สองแต่ในขณะนั้นเอง พระศิวะ เทพเจ้าสูงสุดของอินเดียก็กระโจนออกมา และตะโกนก้องอย่างอดไม่ได้“เป็นแค่เซียนชาวตะวันออกตัวเล็กๆ เหตุใดจึงโอหังถึงเพียงนี้! ข้าคือพระศิวะ เทพเจ้าสูงสุดแห่งอินเดีย ข้าจะมาแจ้งวันตายของเจ้าให้ทราบโดยทั่วกัน!”พระศิวะลุกขึ้นมายืนบนโต๊ะ ชี้หน้าฉินเฉา แล้วตวาดออกมาเสียงดังก้องฉินเฉาเหลือบมองคนแปลกๆ ตรงหน้าอย่างอดไม่ได้แม่เจ้า นี่คือเทพเจ้าสูงสุดของอินเดียจริงๆ เหรอ?เขาเห็นสหายตรงหน้าสวมชุดขนสัตว์ทั้งตัว รวมไปถึงรอบต้นขาและแขน ชายคนนี้มีมือ 4 ข้าง ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยขี้เถ้า มัดผมเป็นรูปสามเหลี่ยม ทำให้ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงทรงผมของคนขี้เกียจเช่นเดียวกับเอ้อหลางเสิน บนหน้าผากของสหายคนนี้ก็มีดวงตาดวงหนึ่งที่กำลังปิดสนิทอยู่ในตำนานของอินเดียกล่าวว่า ดวงตาที่สามของสหายคนนี้มีพลังทำลายล้าง หากลืมตาขึ้นมาจะปลดปล่อยเพลิงทำลายล้างให้แผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างจนมอดไหม้บอกตาม
