ือบุหรี่มวนหนึ่ง เขาจุดไฟ และสูบเข้าไปอย่างช้าๆ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหล่าเทพเจ้า“เมื่อกี้ใครบอกว่าจะต่อยฉันให้น่วมนะ?”ฉินเฉากวาดสายตามองไปรอบด้าน แล้วเอ่ยถามขึ้นมาเทพเจ้าต่างหันมามองหน้ากัน แต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมาถึงพวกเขาจะปากเก่ง ร้องตะโกนเสียงดัง แต่ความน่ากลัวที่สวรรค์เคยข่มขู่พวกเขาในอดีตก็ยังมีผลเมื่อเห็นฉินเฉาในตอนนี้ พวกเขาจึงนิ่งเงียบ ไม่มีใครคิดอยากจะออกมาเป็นหัวโจก“โอ้? นี่คือเทพอามาเทราสึใช่ไหม!”ฉินเฉาหันหน้ากลับไป เมื่อเห็นสาวสวยในชุดกิโมโน เขาก็หัวเราะแล้วพูดออกมาอย่างอดไม่ได้“ฉันจำได้นะว่าเมื่อกี้นี้เธอเรียกฉันว่ายังไง คนป่วยแห่งเอเชียสินะ?”“เอ่อ…….คือว่า………”หน้าผากของอามาเทราสึเริ่มมีเหงื่อซึมตอนที่ฉินเฉาไม่อยู่ที่นี่ เพื่อไม่ให้เสียหน้าต่อหน้าเทพเจ้าทั้งหลายอามาเทราสึจึงพูดแบบนั้นออกไปแต่เมื่อคนที่ฆ่ายามาตะ โนะ โอโรจิ และยังฆ่าลูกน้องที่เธอภาคภูมิใจไปถึงสองคน มายืนอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้ อามาเทราสึก็พลันรู้สึกวูบโหวงในใจขึ้นมาแต่มันจะเป็นไปได้ยังไง? เธอเนี่ยนะจะรู้สึกหวาดกลัว?เธอคือเทพเจ้าสูงสุดของประเทศญี่ปุ่นเธอเคยรู้สึกหวาดกลัวตอนไหน?แต่ว่าตอนนี้ ความรู้สึกดังกล่าวได้ปรากฏขึ้นในใจของเธอจริงๆอามาเทราสึเริ่มตัวสั่นเล็กน้อยเธอไพล่มือไปทางด้านหลังอย่างไม่รู้ตัว และทันใดนั้นดาบแสงสีขาวเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาในมือดาบคุซานางินี่คือดาบวิเศษที่เธอชื่นชอบที่สุด และยังเป็