วสั่น“บอกแล้วไงว่าฉันเป็นแค่ผู้ฝึกตนธรรมดาๆ”ฉินเฉายักไหล่ และเอ่ยตอบออกไปผู้ฝึกตนธรรมดาๆ?ผู้ฝึกตนธรรมดาๆ จะหยุดยั้งดาบของเทพเจ้าสูงสุดในประเทศญี่ปุ่นได้ยังไง!อามาเทราสึแทบจะบ้าคลั่งอยู่แล้ว“บัดซบ จงตายไปซะ!”ดาบของอามาเทราสึส่องแสงสีขาวออกมา เธอทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มี เพื่อสังหารผู้ชายที่ทำให้เธออับอายเสียงคำรามของมังกรดังออกมาจากดาบคุซานางิ ราวกับกำลังตอบรับความปรารถนาของผู้เป็นนายแต่น่าเสียดายที่ฉินเฉาไม่ให้โอกาสนั้นฉินเฉาจับดาบคุซานางิในมือขวาแน่น แล้วกล่าวด้วยน˺าเสียงเย็นชา“รู้สึกโกรธ รู้สึกอับอายมากเลยใช่ไหม? ถ้าเธอรู้สึกแบบนั้น เธอก็ไม่ควรที่จะพูดคำว่า ‘คนป่วยแห่งเอเชีย’ ออกมาตั้งแต่แรก เพราะความอัปยศที่ฉันมีต่อเธอ มันมากมายกว่านี้หลายเท่า!”ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับออกแรงที่มือขวาเคร้ง!ท่ามกลางสายตาตื่นตระหนกของอามาเทราสึ ดาบคุซานางิของเธอแตกเป็นเสี่ยงๆ และหล่นลงไปบนพื้นความรู้สึกเสียดแทงใจ ตรงเข้าสู่จิตวิญญาณของเธอโดยตรง“อ๊า!”อามาเทราสึเจ็บปวดลึกลงไปถึงจิตวิญญาณ ดาบคุซานางิเล่มนี้ก็เป็นเหมือนกับร่างอวตารของเธอ นี่คืออาวุธที่เธอโปรดปราน และยังเป็นอาวุธที่ล˺าค่าที่สุดแต่ว่าตอนนี้มันกลับถูกทำลายไม่เหลือชิ้นดี!“อามาเทราสึ ความแค้นของพวกเรามันยังไม่จบ แต่ว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะมาชำระความ โซ่รัดวิญญาณ!”ฉินเฉาเหวี่ยงโซ่สีดำในมือออกไป โซ่รัดวิญญาณเย็นๆ พันรัดร่างกายอามาเทราสึทันที