บทที่ 292 กลิ่นประหลาด
อิงชื่อจ้งมองตาหานชิงอวี่ แล้วพูดย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า
“ฉันยืนยันได้เลยว่า เป็นอย่างนั้นจริง ๆ!”
“เพราะตอนนั้น ฉันไม่ได้เตรียมตัวที่จะขึ้นไปผ่าตัดเลย”
“แต่ไม่ได้หมายความว่าเวลานั้นฉันขึ้นไปผ่าตัดไม่ได้นะ”
“ช่วงเวลานั้นไม่ใช่จังหวะที่ดีในการเปลี่ยนตัวผู้ผ่าตัด และเกือบทุกคนจะไม่เลือกเปลี่ยนตัวผู้ผ่าตัดในตอนนั้น”
“ก่อนหน้านี้หมอหลินเคยบอกอะไรนายเกี่ยวกับการเปลี่ยนผู้ผ่าตัดบ้างไหม?”
หานชิงอวี่ถามอิงชื่อจ้งอีกครั้งเพื่อยืนยัน
อิงชื่อจ้งตอบกลับมาอย่างชัดเจนเด็ดขาด จากแววตาก็บอกได้ว่าเขาไม่ได้โกหก
“ไม่เคยเลย ฉันยืนยันเรื่องนี้ได้”
“เพราะก่อนผ่าตัด ทุกคนได้แบ่งหน้าที่กันไว้แล้ว ตอนนั้นฉันไม่ได้รับมอบหมายหน้าที่ของตัวเอง เลยไปถามหมอหลินด้วยซ้ำว่าต้องการให้ฉันช่วยอะไรไหม”
“สุดท้ายหมอหลินบอกฉันว่า แค่ยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอแล้ว เขายังเน้นย้ำอีกว่า ครั้งนี้ฉันมาเพื่อเรียนรู้ ไม่มีสิทธิ์ขึ้นไปผ่าตัด”
“แต่พอถึงเตียงผ่าตัด ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไร หมอหลินก็เรียกฉันขึ้นไปให้สานต่อการผ่าตัดของเจี๋ยเป่า”
“อืม… จริง ๆ แล้วยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ฉันไม่รู้ว่าควรพูดดีไหม”
พูดถึงตรงนี้ อิงชื่อจ้งก็เริ่มพูดอึกอักขึ้นมา
หานชิงอวี่รู้ว่า ตามนิสัยของอีกฝ่ายแล้ว สิ่งที่เขาปิดบังมาจนถึงตอนนี้ และยังพูดอ้อมค้อมแบบนี้ น่าจะเป็นเบาะแสสำคัญ
เพราะเบาะแสนี้ทำให้จิตใจของเขามีความขัดแย้งบางอ
