ด้ มุมมองที่มีต่อฉินเฉาได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย“หลานชายของฉันจะต้องสูง รวย หล่อ แน่นอนอยู่แล้ว!”ป้ารองรีบพูดขึ้นมาทันที “ยังไงก็เถอะ พวกเรากำลังพูดถึงเรื่องเล่นไพ่กันอยู่ จู่ๆ มาเข้าเรื่องสูง รวย หล่อนี้ได้ยังไง?”“จริงด้วย งั้นมาเล่นไพ่กันต่อเถอะ!”อันซินพยักหน้า จากนั้นก็หยิบไพ่ที่ซ่างกวนอู่วางเอาไว้ขึ้นมา“ฮึ่ม! จั่วไพ่!”“จั่วไพ่อีกแล้วเหรอ? คุณจั่วไพ่ตลอดเลยนะ”ซ่างกวนอู่ที่อยู่ข้างๆ เบ้ปาก กล่าวออกมา“ฮึ่ม คุณคิดว่าฉันอยากทำนักเหรอ!”อันซินเริ่มอารมณ์เสีย “วันนี้ฉันไม่มีดวงเลย เสี่ยวฉิน! มานี่มา เธอมาช่วยฉันจั่วไพ่หน่อยสิ”“อั๊วก็ไม่ค่อยจะมีดวงเหมือนกันนะครับ……….”“ไม่เป็นไรหรอก ถือว่าเปลี่ยนดวงกันดูบ้าง มานี่เร็ว ถ้าชนะคือฝีมือเธอ แพ้คือฝีมือฉัน”อันซินโบกมือ พูดออกมา“ถ้าชนะจะเป็นฝีมือของอั๊วได้ยังไง? ต้องให้คุณป้าเป็นคนชนะสิ”ฉินเฉาถูฝ่ามือไปมา “เพื่อคุณป้า ถึงอั๊วจะต้องใช้ความโชคดีทั้งชีวิต อั๊วก็ไม่ลังเล!”อันซินหัวเราะอยู่ในใจ พลางคิดในใจว่า เด็กคนนี้พูดจาได้น่าฟังจริงๆฉินเฉาเดินมาอยู่ข้างๆ อันซิน ตอนนี้ทุกคนเล่นจบไปรอบหนึ่งแล้วอีกทั้งป้ารองก็เลือกจั่วไพ่เหมือนกัน จึงรอให้อันซินเป็นคนจั่วไพ่ขึ้นมาวางเท่านั้นฉินเฉายื่นมือข้างหนึ่งไปแตะไพ่ แล้วส่งสายตาให้อันซินเมื่ออันซินเห็นมัน เธอก็ดีใจมาก“เสี่ยวฉิน เธอจะโชคดีเกินไปแล้ว แค่หยิบขึ้นมาก็เอาไพ่ ** มาให้ฉันเชียวเหรอ!”เมื่อพูดจบ เธอก็วางไพ่ด
