นหยานกินส้มอยู่ทางด้านข้าง เธอทำหน้ามุ่ยแล้วพูดแทรกขึ้นมาทันทีเธอทำงานอยู่บนเครื่องบินทุกวัน คนแบบนี้ไม่ได้หายากเลยทันใดนั้นบรรยากาศก็เริ่มกระอักกระอ่วนขึ้นมาเพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น ซ่างกวนอู่จึงรีบหัวเราะออกมา“ตอนนี้กลับมาอยู่ในบ้านเกิดแล้ว เธออยากจะทำงานอะไรล่ะ?”“ผมคิดว่าจะก่อตั้งบริษัทด้านการลงทุนขึ้นมาครับ”ในที่สุดหวังกั๋วเปียวก็ได้ก้าวออกมาจากสถานการณ์อันน่าลำบากใจ เขาเอ่ยตอบออกไปไม่ว่ายังไง เขาก็คือเจ้านายใหญ่ในอนาคตซ่างกวนหยานจะไม่หัวเราะเยาะเขาอีกต่อไป“โอ้ ก่อตั้งบริษัทขึ้นมาเอง ไม่เลวเลย”อันซินที่กำลังเล่นไพ่ กล่าวออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “เธออยากให้ฉันช่วยอำนวยความสะดวกให้เธอไหม? การก่อตั้งบริษัทภายในประเทศขึ้นมา ดูจะไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย”“ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณป้า ผมถือสัญชาติอเมริกัน มาลงทุนในจีนแผ่นดินใหญ่ หน่วยงานรัฐบาลจะต้องให้สิทธิพิเศษและอำนวยความสะดวกให้ผมอยู่แล้ว ถึงยังไงก็ไฟเขียวตลาดทางครับ”หวังกั๋วเปียวยิ้มแย้มอย่างมีความสุข“อ๋อ…….ที่แท้ก็เป็นสหายชาวต่างชาตินี่เอง”อันซินเข้าใจอะไรบางอย่างได้ในทันที “งั้นถ้าเธอแต่งงานกับหยานหยาน ลูกที่เกิดมาจะมีผมสีทองตาสีฟ้าได้ไหม?”“ระ เรื่องนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้นะครับ………”หวังกั๋วเปียวปาดเหงื่อทันที “ถึงผมจะถือสัญชาติต่างประเทศ แต่ผมก็ยังมีเชื้อสายของคนจีนอยู่ ถูกไหมครับ………”“อ้าว? เธอยังจำได้ด้วยเหรอ?”อันซินหัวเราะออกมา จากน
