กระตือรือร้น “โอ้ ฉันบอกแล้วไงว่าจะมาก็มา จะต้องให้ของขวัญทำไม? ตาแก่อู่ของเราเป็นคนหัวดื้อ เขาไม่ชอบรับของขวัญจากคนอื่น ยิ่งให้ของราคาแพงก็ยิ่งแล้วใหญ่ เสี่ยวหวัง……….โอ้ ไม่สิ! ปีเตอร์ หวัง พวกเรายอมรับความปรารถนาดีของเธอนะ แต่ของชิ้นนี้มันราคาแพงเกินไป พวกเรารับเอาไว้ไม่ได้หรอก”อันซินกล่าวออกมา“ไม่แพงเลยครับ ไม่แพงเลย!”หวังกั๋วเปียวรีบกล่าวทันที “เก้าอี้ตัวนี้ เพื่อนของผมเป็นคนขายเอง ราคาถูกสุดๆ แค่พันกว่าๆ เท่านั้นเอง”“พันกว่าๆ เองเหรอ?”อันซินยกมือขึ้นมาปิดปาก แล้วกล่าวด้วยความประหลาดใจ “โอ้มันจะราคาถูกเกินไปแล้ว! ฉันเห็นเก้าอี้ตัวนี้ในทีวีโฮมช็อปปิ้ง อย่างน้อยๆ ก็มีราคาประมาณ 50,000 หยวน ดูเหมือนว่าปีเตอร์ หวังของเราจะมีความสามารถจริงๆ”“ทำให้คุณป้าต้องหัวเราะแล้วครับ”หวังกั๋วเปียวคิดอย่างภาคภูมิใจเก้าอี้ตัวนี้ราคา 50,000 หยวนงั้นเหรอ? งั้นก็ถูกเซลล์หลอกขายมาน่ะสิ บอกว่าราคาขายขาดตัวอยู่ที่ 58,888 หยวน นี่คือราคามงคลแม้แต่หยวนเดียวก็ยอมปัดให้แต่ถ้าบอกว่าซื้อมาเกือบ 60,000 หยวน แล้วแม่ยายในอนาคตไม่ต้องการจะทำยังไงล่ะ?งั้นโกหกไปก่อน แล้วค่อยมาบอกราคาของเก้าอี้ตัวนี้อีกครั้ง ตอนที่เป็นลูกเขยแล้วก็ยังไม่สายแต่เขายังไม่ทันที่จะได้ภาคภูมิใจ อันซินก็กล่าวขึ้นมาว่า“พ่ออู่ รีบไปหยิบเงิน 2,000 หยวนที่อยู่ใต้หมอนของฉันออกมาสิของแบบนี้จะให้เด็กควักเงินซื้อเองไม่ได้ คุณว่าไหม?”“อ๊ะ จริงด้วย…
