ายเฒ่า พอได้แล้ว!”“คุณสิที่ต้องพอ ตระกูลของคุณสิที่ต้องพอ! จะว่าไป อีกเดี๋ยวยายเฒ่าตัวจริงก็จะกลับมาแล้ว ฉันต้องการไพ่ใหญ่ๆ ลูกรัก ลูกเอานกมาให้แม่สักใบสิ”“หา? ไม่มีหรอก!”“แม่สัญญาว่าแม่จะใจดีกับแฟนตัวน้อยของลูก”“แค่นกมันจะใหญ่พอเหรอแม่? มีไพ่ที่ใหญ่กว่านี้อีกไหม? แม่อยากได้อะไรเอาไปให้หมดเลย!”“ไม่ต้องหรอก เอาแค่นก……..บลาๆๆ กับลูกนก ก็พอแล้ว”หลังจากนั้นไม่นาน ป้ารองก็กลับเข้ามา เธอมองอันซินและคนอื่นๆ ด้วยใบหน้าแช่มชื่น“โอ้ อีกเดี๋ยวหลานชายของฉันก็จะมาถึงแล้ว พวกเรามาเล่นกันต่อดีกว่า ตาเมื่อกี้เกือบแล้วแท้ๆ เชียว”เธอนั่งประจำตำแหน่ง แล้วหยิบไพ่มาวาง“ถึงตาฉันแล้ว นก!”ปากของอันซินกลายเป็นรูปตัวโอ“พ่ออู่ ถึงตาคุณแล้วนะ คุณอยากได้นกหรือเปล่า?”“เอ่อ……..”ซ่างกวนอู่ลังเลใจขึ้นมา“ไม่ดีกว่า ยายเฒ่า”อันซินวางไพ่ลงบนโต๊ะอย่างมีความสุข แต่ป้ารองตกใจขึ้นมาทันที“สวรรค์ ไพ่ของเธอจะใหญ่เกินไปแล้ว! เธอไม่ได้โกงไพ่ตอนที่ฉันไม่อยู่ใช่ไหม?”“พูดอะไรน่ะ!”อันซินกลอกตาทันที “ฉันจะทำเรื่องเสื่อมเสียแบบนั้นได้ยังไง? ฉันก็แค่ได้ไพ่ดี เข้าใจไหม?”พ่อลูกซ่างกวนปิดปากเงียบ ไม่พูดอะไรอยู่ข้างๆในขณะที่ทั้ง 4 คนนั่งล้อมวงบนโต๊ะไพ่นกกระจอก และเริ่มเล่นใหม่อีกครั้ง เสียงกริ่งจากชั้นล่างก็พลันดังขึ้นพวกเขาไม่จำเป็นต้องลุกไปเปิดประตูเอง พี่เลี้ยงเพศหญิงวัย 40 ปีวิ่งออกไปเปิดประตูทันที“พี่อัน ที่ชั้นล่างมีผู้ชายที่ชื่อว่
