”“ไม่เชื่อ เธอทำไม่ลงหรอก”ฉินเฉายิ้ม แล้วพูดออกมา“ของนายเล็กแค่นั้น จะทำไม่ลงได้ยังไง? กัดของนายให้ขาด แล้วไปซื้อดาบเทพอดัม มันจะได้แข็งแรงกว่าแตงกวาของนาย”“เชี่ย! เมื่อกี้นี้เธอยังไม่พอใจอีกเหรอ?”ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน บอกซ่างกวนหยาน “เมื่อกี้นี้ใครร้องตะโกนว่า สามี ฉันทนไม่ไหวแล้ว มันใหญ่เกินไป!”“นั่นต้องไม่ใช่ฉันอยู่แล้ว!”ซ่างกวนหยานกระพริบตาปริบๆ แล้วมองฉินเฉาด้วยท่าทีไร้เดียงสา “นายหรือเปล่าที่เป็นคนร้องตะโกนเอง?”“ซ่างกวนหยาน ซ่างกวนหยาน ฉันเป็นผู้ฝึกตนนะ ถึงฉันจะทำกับเธออยู่ที่นี่ทั้งวันทั้งคืน ฉันก็ไม่เหนื่อยอยู่ดี เธอไม่อยากจะทำอีกรอบเหรอ?”“ไม่เอาแล้ว ฉัน………หนูผิดไปแล้วค่ะ!”น˺าเสียงของซ่างกวนหยานพลันนุ่มนวลอ่อนหวานทันที “หนูไม่มีแรงเหลือแล้ว คุณลุงแข็งแกร่งที่สุด และอีกอย่าง ถ้าพวกเราสองคนยังอยู่ที่นี่นานกว่านี้ ที่นี่ก็คงจะกลายเป็นโรงแรมฮ่านถิงไคว่เจี๋ยกันพอดี…………”“รู้ก็ดีแล้ว”ฉินเฉาพยักหน้าด้วยความพอใจ “รู้ผิดแล้วแก้ไข นับว่าเยี่ยมมาก!”“ใช่ๆๆ! หนูไม่กล้าไปยั่วยุคุณลุงฉินหรอก เดี๋ยวคุณลุงฉินจะไม่ให้หนูกินแตงกวา!”เธอจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาน่าสงสาร“เชี่ยเอ๊ย!”ฉินเฉาต้องยอมจริงๆ เขาอยากจะคุกเข่าลงคำนับซ่างกวนหยานทำการนมัสการเทพเจ้าองค์นี้ผู้หญิงคนนี้คือนางมารที่ไม่ควรจะเกิดมา!ชาติก่อนเธออาจจะเป็นซุนหงอคงก็ได้“แต่ฉันพูดจริงนะ นายต้องใส่ใจเรื่องเสื้อผ้าให้มากกว่านี้”ซ่างกวนหยาน
