ยานนั้นไม่เกรงใจอยู่แล้ว ท่าทางเธอจะรู้เรื่องเงินเดือนของฉินเฉามาจากหลิวจาง จึงเลือกเมนูจากวัตถุดิบเป็นส่วนใหญ่แถมในร้านนี้ก็ดันมีไวน์ลาฟีท (Lafite) อยู่เสียด้วยฉินเฉารู้สึกเสียดายเงินมาก เขาจ้องมองซ่างกวนหยานด้วยความเศร้าใจ“ซ่างกวนคนสวย………ช่วยยั้งมือไว้ไมตรี ไว้ชีวิตให้กระเป๋าสตางค์ของฉันเถอะนะ!”“ฮึ่ม! หลิวจางบอกฉันแล้ว ว่าเงินเดือนของนายในส่วนงานราชการแทบจะเป็นตัวเลขในหน่วยดาราศาสตร์!”ซ่างกวนหยานเบ้ปาก “แล้วทำไมผู้ชายที่มีรายได้หกหลักต่อเดือนอย่างนาย ถึงได้คร˹าครวญถึงความยากจนแบบนั้นล่ะ?”“นั่นคือสิ่งที่ฉันแลกมาด้วยเลือดและหยาดเหงื่อเชียวนะ!”ฉินเฉารีบกล่าวออกมาว่า “ฉันไม่ได้ได้เงินมาเปล่าๆ สักหน่อย ให้ฉันเก็บเงินไปแต่งงานหน่อยเถอะ คนสวย”“นั่นก็ใช่”ซ่างกวนหยานพยักหน้า “ทำกับนายแบบนี้ มันก็เกินไปหน่อย เธอว่าไหม จางจาง?”หลิวจางยิ้มออกมา ดูเหมือนว่าสองสาวเข้าใจกันโดยปริยาย“ใช่แล้วๆ ซ่างกวนคนสวย ยั้งมือด้วยเถอะ!”ฉินเฉาคิดว่าซ่างกวนหยานจะได้สติขึ้นมาแล้ว“เอาลาฟีท ปี 90 มาอีกสองขวด! จางจาง เพื่อเป็นการฉลองให้กับความใจดีของพวกเรา พวกเราต้องดื่มให้หมดแก้ว!”หลังจากที่ซ่างกวนหยานพูดออกมา ฉินเฉาก็แทบจะน˺าตาไหลถึงจะเป็นมหาเศรษฐี แต่ฉินเฉาก็ยังขึ้นชื่อเรื่องขี้เหนียวเข้ากระดูกดำอยู่ดีนี่คือความจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง“ฮิๆ เศรษฐีฉิน ไม่ดื่มกับพวกเราเหรอ?”ซ่างกวนหยานไม่สนใจว่าฉินเฉาจะล้มละลายหร
