ุกคนพยักหน้าตาม และเห็นด้วยกับคำพูดของเธอฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอยู่ในใจ สาวน้อยคนนี้ปกป้องเขาได้ดีมากทีเดียวเขากระโดดขึ้นไปบนกำแพงเมือง และลูบหัวรอนน่ารอนน่าอารมณ์ดีขึ้นมาในทันที“ลำบากเธอแล้ว รอนน่า”“เพื่อนายท่าน ไม่มีอะไรที่ลำบากหรอกค่ะ”รอนน่ากล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “มีผู้คนมากมายมาเข้าร่วมกับเทือกเขาทรายเหลืองของพวกเรา ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานเทือกเขาทรายเหลืองของพวกเราก็จะกลายเป็นองค์กรที่ยิ่งใหญ่ไม่เป็นสองรองใคร และอยู่ในระดับเดียวกับกองกำลังต่อต้านแน่นอนค่ะ!”“กองกำลังต่อต้าน?”ฉินเฉาเป่าจมูกของรอนน่าอย่างอดไม่ได้ “กองกำลังต่อต้านมาเข้าร่วมกับเทือกเขาทรายเหลืองของพวกเราแล้ว เธอไม่รู้เหรอ?”“หา!”รอนน่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “อะไรนะคะ! มันเป็นไปได้ยังไง……….ข้าไม่รู้มาก่อนเลย”“พวกซูเฟยคงจะยังไม่ได้ประกาศเรื่องนี้ออกไป”ฉินเฉาครุ่นคิด แล้วพูดออกมาว่า “งั้นเธอก็อย่าเพิ่งเปิดเผยเรื่องนี้ล่ะ พวกซูเฟยอยู่ไหน? ฉันมีธุระกับพวกเธอ”“อยู่ในโรงพยาบาลค่ะ มีหมีงี่เง่าได้รับบาดเจ็บ ถูกส่งตัวไปที่นั่นด้วย”รอนน่าชี้นิ้วไปยังอาคารโรงพยาบาลที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ แล้วพูดออกมา“อืม ฉันจะไปหาพวกนั้น รอนน่า ฝากเธอกับเถียจู้ดูแลที่นี่ด้วยนะ”“ไม่ต้องห่วงค่ะ นายท่าน พวกข้าสาบานว่าจะปกป้องเทือกเขาทรายเหลือง ปกป้องบ้านของพวกข้าด้วยชีวิต!”“อืม”ฉินเฉาพยักหน้ารับ แล้วหายตัวไปทันที ก่อนที่จะไปปรากฏตัวข