โยชน์และเหล่าผู้บัญชาการไร้ประโยชน์ของกองกำลังต่อต้านที่เหลืออยู่ก็จะไม่มีคุณค่าอะไรเลย“เขาคือผู้บัญชาการสูงสุดของเทือกเขาทรายเหลือง และตอนนี้ข้าก็รวบรวมกองกำลังต่อต้านมาได้แล้วด้วย ถ้าฆ่าเขา เบื้องบนก็จะ………….”ทว่าหงตูไม่รอให้ก็องได้พูดจนจบประโยค เขาก็ปลดปล่อยไอพลังจากดาบสีแดงเข้าใส่ทันทีตู้ม!ก็องรีบคว้าไม้พลองสีดำของตัวเองมารับพลังนั้น แต่เนื่องจากว่าเป็นพลังอันมหาศาล เขาจึงไถลออกไปหลายก้าว“จะ เจ้าคิดจะทำอะไร!”เขาจ้องมองนายพลหงตูด้วยสายตาตื่นตระหนก“เจ้าควรที่จะใส่ใจสถานะของตัวเองให้มาก”หงตูชี้หน้าก็อง แล้วพูดอย่างเย็นชาในตอนนี้ปากกระบอกปืนของยานเทอร์มิเนเตอร์จำนวนมากกำลังเล็งไปที่ร่างของก็อง“เมื่ออยู่ที่นี่ ข้าคือผู้บัญชาการ ส่วนเจ้าเป็นเพียงหมารับใช้อยู่เคียงข้างข้าเท่านั้น”คำพูดของหงตู ทำเอาก็องสั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้“หากข้ายังได้ยินเจ้ามาชี้นิ้วสั่งการบอกให้ข้าทำอะไรอีก สิ่งที่ข้าจะส่งให้เจ้าในคราวหน้า จะไม่ใช่ดาบของข้า แต่เป็นปืนเทอร์มิเนเตอร์!”หลังจากที่พูดจบ เขาก็หันกลับมาจ้องมองฉินเฉา แล้วพูดกับอีกฝ่าย“เจ้าเห็นหรือยังว่าข้าเป็นคนที่รักความสงบมาก แต่ก็ยังมีคนต˹าต้อยบางคนที่ชอบมายั่วยุข้าอยู่เสมอ ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งเทือกเขาทรายเหลือง คราวนี้เจ้าไปเถอะ คราวหน้าข้าคิดว่าพวกเราน่าจะได้เจอกันบนโต๊ะปราชุม”จากนั้น เขาก็จ้องมองฉินเฉา และทำท่าทางราวกับจะมองส่งเขา“ดูแกพูดเข้าสิ ฉันก
