ก็อง……..เจ้าทำอะไรลงไป……….”ไรลีย์เงยหน้ามองท้องฟ้า เธอรู้สึกราวกับว่าวิญญาณของเธอกำลังจะแตกสลายบนท้องฟ้าเต็มไปด้วยยานอวกาศและเทอร์มิเนเตอร์จำนวนมากมายมหาศาลปริมาณของมันไม่สามารถนับได้เลย ฉินเฉาคาดว่า นี่น่าจะเป็นพลังของกองทัพอย่างน้อยหนึ่งกองทัพตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!เทอร์มิเนเตอร์จำนวนมากร่อนลงมารอบฐานทัพทั้งซ้ายขวาจากนั้นผู้คุมกฎก็กระโดดลงมากันทีละคนกองทัพ คราวนี้คือกองทัพของจริง“พวกเราจบสิ้นแล้ว……….”ดวงตาเพียงข้างเดียวของเดลตันฉายชัดถึงความสิ้นหวังผู้คุมกฎคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาสวมชุดเกราะสีส้ม และถือคันธนูสีส้มในมือ“ฮ่าๆๆ! ในที่สุดก็ได้พบกันอีกครั้ง!”ผู้ทำลายล้างถือคันธนู แล้วกล่าวด้วยน˺าเสียงเย็นชา“ผู้บัญชาการไรลีย์ เจ้าหนีเก่งนักไม่ใช่เหรอ? คราวนี้เจ้าก็หนีไปอีกสิ!”ผู้ทำลายล้างคนนั้นหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น ผู้ทำลายล้างอีกหลายคนก็กระโดดลงมาจากเทอร์มิเนเตอร์เช่นกัน แต่ละคนต่างถือทวีคูณอาวุธของตัวเอง แล้วจ้องมองไรลีย์และคนอื่นๆ อย่างเย็นชา“เห็นหรือยัง? จุดจบของพวกเจ้ามาถึงแล้ว!”ก็องมองผู้ทำลายล้างของพิภพหลิงที่อยู่รอบๆ แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ถึงเดลตันจะฟื้นขึ้นมาก็ไม่มีทางที่จะหนีออกไปจากที่นี่ได้ นี่ยังไม่รวมถึงนายพลหงตูที่ยังไม่มา และเทอร์มิเนเตอร์จำนวนมากมายเหล่านี้อีก พวกเจ้าถึงจุดจบแล้ว!”“เดลตัน ข้าไม่คิดเลยว่าคนอย่างเจ้าจะมีวันนี้”ผู้ทำลายล้างถือคันธนู
