บทที่ 291 ข้อสงสัย
หลังจากผ่านไปสักพัก
ทั้งสองก็มาถึงโรงอาหาร
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาอาหารเย็นพอดี ในโรงอาหารมีผู้คนพลุกพล่าน ดูคึกคักเป็นพิเศษ
แต่ความคึกคักแบบนี้ สำหรับคนที่มีเรื่องในใจอย่างอิงชื่อจ้งแล้ว ก็เป็นเพียงความรำคาญใจ
ดังนั้นเขาจึงมองไปที่หานชิงอวี่ด้วยความสงสัยเล็กน้อย แล้วถามขึ้นมาว่า
“ทำไมถึงเรียกฉันมาที่นี่กะทันหันล่ะ?”
“ที่นี่เสียงดังขนาดนี้ น่าจะไม่เหมาะกับการทบทวนของพวกเราสักเท่าไหร่นะ”
หานชิงอวี่มองไปที่อิงชื่อจ้งก็อดขำไม่ได้ ชั่วขณะหนึ่ง เขารู้สึกว่าหมออิงดูคล้ายกับตัวเขาในอดีตเลย
หลังจากนั้น เขาก็เคาะหัวอิงชื่อจ้งเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วพูดขึ้นมาว่า
“คนเป็นเหล็ก ข้าวเป็นเหล็กกล้า ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องมีพลังงาน”
“ไม่ว่าจะอยากทำอะไร ก็ไม่มีทางทำได้ในขณะที่ท้องว่างหรอก”
“มา พวกเราไปสั่งอาหารกันก่อน”
พูดจบหานชิงอวี่ก็ลากอิงชื่อจ้งเดินไปที่เคาน์เตอร์ในโรงอาหารของโรงพยาบาล
อิงชื่อจ้งชะงักไปครู่หนึ่งเขาไม่คิดเลยว่า หานชิงอวี่ลากเขามาที่นี่เพียงเพื่อกินข้าวธรรมดา ๆ
แต่ว่า
เมื่อนึกถึงหานชิงอวี่ที่มีนิสัยไม่เดินตามกรอบแบบนี้แล้ว อิงชื่อจ้งก็อดหัวเราะในใจเบา ๆ ไม่ได้
