ก็องจ้องมองเหล่าผู้บัญชาการ แล้วเอ่ยถามออกมา“พวกเจ้าเลือกทางของตัวเองกันได้เลย”เขาชี้นิ้วไปที่เดลตัน “ถ้าเต็มใจที่จะติดตามเขาต่อไป ก็ให้ไปยืนอยู่ข้างหลังเขา เดลตัน ไม่ใช่ว่าข้าไม่ให้โอกาสเจ้านะ ถ้ามีผู้บัญชาการอยู่ข้างหลังเจ้ามากกว่าฝั่งข้า ข้าก็จะติดตามเจ้าและไปสู้รบกับพิภพหลิงต่อไป เจ้าว่ายังไงล่ะ?”เขาแสยะยิ้ม“ต˹าช้าที่สุด!”เมื่อได้ยินคำพูดของเขา ไรลีย์ก็กัดฟันกรอด ก่นด่าออกมาอย่างอดไม่ได้เขาจงใจพูดแบบนี้ออกมา เพราะคิดว่าคนส่วนใหญ่ที่ยังลังเล หรือต้องการที่จะติดตามเดลตันต่อไป จะต้องมายืนอยู่ข้างหลังก็องอย่างแน่นอนแต่เดลตันเป็นคนที่เชื่อใจพี่น้องของตัวเองมาก เขาจึงตกหลุมพรางคำพูดของก็อง แล้วเหวี่ยงหมัด พูดออกมาทันที“ได้ เอาแบบนั้นก็ได้ ข้าเชื่อใจเหล่าพี่น้องของข้า!”เขาพูดออกมา ในขณะที่กวาดสายตามองพวกพ้อง ที่เคยแลกชีวิตในสนามรบกันมาด้วยความคาดหวังแต่ผลสุดท้าย พวกพ้องเหล่านั้นกลับจ้องมองเดลตันด้วยความรู้สึกผิด แล้วเดินไปหาก็องเจ้าหน้าที่ระดับสูงทั้ง 11 คน ไปยืนอยู่ด้านหลังก็องกันทั้งหมดมีเพียงไรลีย์เท่านั้น ที่ดึงฉินเฉาไปยืนเคียงข้างเดลตันส่วนซูเฟยยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะปราชุม และมองดูเรื่องตลกร้ายตรงหน้า ราวกับกำลังดูละครเธอก็เหมือนกับฉินเฉา เรื่องที่ก็องแอบติดต่อกับพิภพหลิง เธอเองก็ได้ยินมาหมดแล้วเช่นเดียวกันและเธอก็กำลังรอคอยโอกาสนี้อยู่พอดีแต่เมื่อเห็นภาพนี้ ร่างกายอันแข็งแรงกำยำขอ
