ไปเยี่ยมเยือนกองกำลังต่อต้านของพวกคุณบ้าง ฉันก็คงจะไม่ทำพฤติกรรมแบบนั้นแน่นอน คุณว่าไหม?”“ไม่ว่ายังไง พวกข้าก็มาเยือนที่นี่ด้วยความบริสุทธิ์ใจจริงๆเพียงแต่พาคนมาผิดเท่านั้น”ไรลีย์เหลือบมองก็องที่ห้อยอยู่กลางอากาศ “ถ้าการทำร้ายเขาจะสามารถทำให้ความโกรธของพวกท่านสงบลงได้ ข้าก็จะไม่ห้ามพวกท่าน”เดลตันที่อยู่ข้างๆ สะดุ้งโหยงทันทีก็องได้แต่ร้องตะโกนออกมาด้วยความโกรธแต่น่าเสียดายที่ปากของเขาถูกปิดเอาไว้ ไม่ว่าจะตะโกนยังไงก็ไม่มีใครได้ยินอยู่ดี“จะหักหลังพวกพ้องของตัวเองเหรอ?”เสี่ยวไป๋เอ่ยถามขึ้นมาไรลีย์กำหมัดแน่นในทันที “ข้าไม่นับว่าเขาเป็นพวกพ้องของข้า!”ดูเหมือนว่าเสี่ยวไป๋จะเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมา “งั้นก็ดี เรื่องการร่วมมือกัน ควรจะค่อยๆ พูดคุยกันไปก่อน ถ้าทุกคนไม่รีบร้อนอะไร ก็เปลี่ยนมาพูดคุยกับพวกเราในสถานที่ที่สะดวกกว่านี้ดีกว่า”หลังจากที่พูดจบ เธอก็ผายมือทำท่าเชิญ“เอ่อ……..แล้วเขาล่ะ……….”เดลตันเงยหน้ามองก็องที่อยู่บนอากาศ แล้วเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“เขาไม่ใช่สหายของพวกเรา ปล่อยให้อยู่บนฟ้าไปเถอะ”“อืม…………”ตอนนี้เดลตันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะต้องทำตามสำหรับสถานการณ์ในตอนนี้ มีแต่จะต้องยอมรับข้อเสนอของพวกเขาเท่านั้น“งั้นก็เชิญทางนี้เลย”ทหารในกองกำลังต่อต้านกระซิบกระซาบกันอย่างอดไม่ได้“โอ้……….คนในเทือกเขาทรายเหลืองมีแต่คนบ้าทั้งนั้นเลย……….”“ไม่มีทาง เจ้าไม่เห็นเหรอว่าคนพวกนั้นมีสุดยอดปรมาจา
