งคราม!”พวกเถียจู้แบกกล่องสีเงินขนาดใหญ่เอาไว้ด้านหลัง และขึ้นไปยืนอยู่บนกำแพงเมืองอย่างรวดเร็วในตอนนี้ทาสทุกคนต่างเตรียมพร้อมรอการต่อสู้ที่จะมาถึงยานเทอร์มิเนเตอร์ 3 ลำ และเครื่องบินลำหนึ่งหยุดอยู่ตรงหน้าเทือกเขาทรายเหลืองเมื่อยานเทอร์มิเนเตอร์ร่อนลงมา หนวดของยานก็ยึดเกราะอยู่บนพื้นได้อย่างมั่นคงจากนั้นชายวัยกลายคน ที่สวมเกราะแขนโลหะเพิ่มพูนกำลังรบสีฟ้าคนหนึ่ง ก็ขึ้นมายืนอยู่บนยานเทอร์มิเนเตอร์ที่สูงกว่า 30 เมตรด้วยท่าทีภาคภูมิใจ เขาก้มหน้าลงมามองชาวเมืองเทือกเขาทรายเหลืองด้วยแววตาที่ฉายชัดถึงความโกรธแค้น“ใครเป็นคนฆ่าหลานชายของข้า รีบออกมาเดี๋ยวนี้!”ชายคนนี้น่าจะเป็นมูกู ลุงของลานุสเสียงของผู้ทำลายล้างคนนี้ดังก้องไปทั่วเทือกเขาทรายเหลือง ในขณะเดียวกัน หนวดของเทอร์มิเนเตอร์ก็ตบลงบนพื้นดินอย่างรุนแรงทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง“ไม่มีใครกล้าออกมาเลยหรือไง?”เมื่อรอสักพักและไม่เห็นว่ามีใครตอบกลับไป มูกูก็ทำสีหน้าเหยียดหยาม “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะกล้าทำตัวโอหังแค่ตอนที่ข้าไม่อยู่สินะไอ้พวกขี้ขลาดตาขาว!”เดลตันและคนอื่นๆ ก็กลอกตามองไปรอบด้านเช่นเดียวกันผู้นำของเทือกเขาทรายเหลืองจะไม่ออกไปจริงๆ เหรอ?ทำไมถึงไม่มีใครออกไปเลยล่ะ?หรือว่าพวกเขาจะเป็นคนขี้ขลาดจริงๆ?“ขอโทษด้วย คนที่ฆ่าหลานชายของแกคงจะไม่ปรากฏตัวออกมาหรอก”ตอนนี้เสี่ยวไป๋กำลังยืนอยู่บนกำแพงเมือง และจ้องมองเทอร์มิเนเตอร์ขนาดให
