งมองฉินเฉาด้วยสีหน้าโกรธเคือง ริมฝีปากก็แยกเขี้ยวอันน่ารักออกมาขู่“เธอไม่ได้บอกให้ฉันกอดเธอแน่นๆ หรอกเหรอ?”ฉินเฉากระพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา“ข้าบอกให้เจ้าจับแขนต่างหาก! นับหนึ่งถึงสาม หากเจ้ายังไม่ปล่อยเอว ข้าจะเอาหัวของเจ้ากลับไปวิจัยเดี๋ยวนี้แหละ!”ฉินเฉารีบปล่อยเอวเล็กๆ ที่ทำให้เขาลืมไม่ลง แล้วเปลี่ยนมากอดแขนเรียวๆ ของสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกแทนปราณแห่งการต่อสู้ช่างน่าทึ่งมาก มันสามารถทำให้แขนเรียวเล็กแบบนี้มีพละกำลังพลังอย่างน่าอัศจรรย์ได้“พายุไซโคลน!”ดูเหมือนว่าสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกคิดที่จะหลบหนีแล้ว เธอหมุนตัวแล้วเหวี่ยงหางออกไปอย่างคล่องแคล่วเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว พายุหมุนลูกใหญ่กว่า 5 เมตรก็พุ่งทะยานกวาดเข้าใส่เหล่าผู้คุมกฎว้าว! พายุหมุนคราวนี้มีขนาดใหญ่กว่าคราวที่แล้วมากทีเดียว!ดูเหมือนว่าหางของเธอนั้นทั้งน่าทึ่ง และควรค่าแก่การศึกษาฉินเฉาคิดในใจ ในขณะนั้นพายุไซโคลนก็โจมตีเข้าใส่เหล่าผู้คุมกฎถึงแม้ว่าจะมีคนจำนวนมาก แต่พลังของผู้คุมกฎเหล่านี้ก็ยังเทียบไม่ได้กับสาวน้อยเผ่าจิ้งจอก เมื่อพวกเขาถูกโจมตีก็ร้องลั่นออกมา และได้แต่สละชุดเกราะทิ้งไปป้อมปราการพันธมิตรแห่งนี้มีขนาดใหญ่จนเกินไป ถึงสาวน้อยเผ่าจิ้งจอกจะก่อจลาจลขึ้นมา แต่มันก็ใช้เวลานานพอสมควรกว่าที่คนระดับสูงจะรู้เรื่องนี้แต่ฉินเฉานั้นคิดคำนวณระยะทางในแผนที่ ตอนนี้น่าจะใกล้ได้เวลาแล้วยอดฝีมือตัวจริงน่าจะมาถึงในอีก 1 – 2 นาทีหลั
