ถึงเรื่องนั้นเลย เธอพาเด็กคนนี้ไปรักษาตัวก่อน และเธอจะต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับไม่อย่างนั้นมันจะส่งผลต่อแผนการของฉัน”ฉินเฉากล่าวเตือนและเน้นย˺าอีกที“อืม เข้าใจแล้ว”หลิวจางพยักหน้า ก่อนที่จะรับตัวเด็กสาวมาจากอ้อมแขนของฉินเฉาเธอได้รับการฝึกฝนทางร่างกายมาแล้วเช่นกัน การอุ้มเด็กผู้หญิงคนเดียวจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหลังจากที่ส่งต่อไปให้หลิวจาง ฉินเฉาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก“นายเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้เอาไว้ยังไงบ้าง?”หลิวจางเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้“ฉันมีแผนแล้ว และตอนนี้ก็มีวิธีที่ดีกว่านั้น”ฉินเฉาส่งยิ้มให้หลิวจาง “ยังไงก็ตาม ฉันจะต้องรีบไปทำงานแล้วเธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ”จากนั้น ร่างของเขาก็ค่อยๆ หายไปต่อหน้าต่อหน้าหลิวจาง“เฮ้อ……….ถ้านายมีเวลาไปช็อปปิ้งกับฉันบ้าง ฉันก็คงจะมีความสุขมากกว่านี้”หลิวจางถอนหายใจออกมาทันที แต่แล้วใบหน้าของเธอก็พลันแดงเถือก แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“พระเจ้า! นี่ฉันพูดอะไรออกไป…………..จะไปช็อปปิ้งกับอีตาบ้านั่นทำไม…………น่าโมโหจริงๆ!”หลิวจางพูดออกมา จากนั้นเธอก็อุ้มเด็กสาว แล้วหันหลังเดินออกไปจากสถานที่ลับตาคนในโรงเรียนเมื่อฉินเฉากลับมายังห้องเรียนอีกครั้ง เขาก็เห็นหลิวฮุ่ยฮุ่ยที่จ้องมองเขาด้วยความโมโห“ฉันก็กลับมาหาเธอแล้วนี่ไง ให้ฉันเล่นมายากลให้เธอดูดีไหม?”ฉินเฉาขยิบตาให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยหลิวฮุ่ยฮุ่ยเอียงคอมองฉินเฉา เธอไม่รู้ว่าเขาจะแสดงมายากลอะไรออกมาให้เ
