์ตั้งแต่เมื่อไหร่?แปลกมากหรือว่าเขาจะตกใจกลัวไปกับท่าทีของอาจารย์ฉิน?“ทุกคน ยืนขึ้น!”ฉินเฉาตะโกนออกมาอีกครั้งเด็กนักเรียนทุกคนในห้องเรียน ต่างลุกขึ้นยืนด้วยความเชื่อฟังแม้แต่พวกหวังเลี่ยงก็ลุกขึ้นยืนเช่นเดียวกันอาจารย์สาวผู้สอนภาษาอังกฤษตกตะลึงไปทันทีนี่มันเกิดอะไรขึ้น!เด็กนักเรียนเหล่านี้เชื่อฟังอาจารย์ตั้งแต่เมื่อไหร่!“ก่อนที่พวกเธอจะไปโรงเรียน พ่อแม่ของพวกเธอไม่ได้สอนเรื่องการเคารพคนอื่นเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมานักเรียนทุกคนต่างก้มหน้า ไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว“ถึงโรงเรียนจะเป็นสถานที่ให้ความรู้ แต่ฉันไม่อยากให้พวกนักเรียนได้รับแค่ความรู้ไปจากที่นี่ ในฐานะที่ฉันเป็นอาจารย์ประจำชั้นฉันอยากให้พวกเธอได้เรียนรู้ด้วยว่า ควรจะประพฤติตัวยังไง”ฉินเฉากล่าวออกมา จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่อาจารย์สาว แล้วพูดขึ้นมาว่า “ถ้าพวกเธอไม่อยากฟังสิ่งที่อาจารย์คนนี้สอน พวกเธอก็ไม่ต้องฟังจะหลับไปเลยก็ได้ แต่ตอนนี้พวกเธอกำลังทำอะไรอยู่? โหวกเหวกโวยวายส่งเสียงดัง มีแม้แต่ปาบอลกระดาษใส่อาจารย์ ถ้าพวกเธอเป็นอาจารย์ที่มายืนอยู่ตรงนี้บ้าง พวกเธอจะรู้สึกยังไง?”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็หันมาพูดกับเด็กนักเรียนผู้ดีดหนังสติ๊กที่ยืนอยู่ตรงหน้า“เธอเดินออกไปยืนที่หน้าชั้นเรียน แล้วสอนบทเรียนนี้ซะ”“หา!”เด็กนักเรียนคนนั้นผงะไปทันที“บอกให้ไปก็ไปสิ จะมัวพูดจาไร้สาระอยู่ทำไม!”หวังเลี่ยงที่อยู่ใกล้ๆ กัดฟันกล่าวออกมา“อะ อืม ก็
