รดที่ริมฝีปาก เพื่อส่งสัญญาณให้เงียบเสียงเอาไว้หลิวฮุ่ยฮุ่ยรีบพยักหน้า ฉินเฉาได้ก้าวเข้ามานั่งอยู่ตรงหน้าเธอจากนั้นก็แกะเทปกาวที่อยู่บนปากเธออย่างเงียบๆ“อาจารย์ฉิน………..ช่วยฉันด้วย……….”หลิวฮุ่ยฮุ่ยลดเสียงลง แล้วกระซิบบอกฉินเฉา“ฉันจะช่วยเธอ แต่มันยังไม่ใช่ตอนนี้……….”ฉินเฉากล่าวกระซิบกลับไปเสียงเบาเช่นกัน“ทำไมล่ะ……..”“ฉันต้องการให้เธอช่วยจับปลาตัวใหญ่ แต่เธอไม่ต้องกังวลนะ จากนี้ไปฉันจะคอยอยู่ข้างๆ เธอ แต่ทุกคนจะมองไม่เห็นฉัน”เมื่อพูดจบ ฉินเฉาก็โบกมือ จากนั้นร่างของเขาก็พลันหายไปหลิวฮุ่ยฮุ่ยตกใจจนฉี่แทบราด………..แต่เธอก็กลั้นมันเอาไว้ได้“อาจารย์ฉิน………..คุณอย่าเพิ่งไป……..คุณ คุณช่วยฉันก่อนสิ ช่วยพาฉันออกไปก่อนได้ไหม………”หลิวฮุ่ยฮุ่ยรู้ว่าฉินเฉาจะช่วยเหลือเธอ เธอรู้ถึงความสามารถของชายคนนี้ หัวใจของเธอนั้นเริ่มสงบลงแต่ว่าตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ที่เธอจะต้องจัดการมันให้เร็วที่สุด!“เป็นอะไรไป?”ฉินเฉาปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง และเอ่ยถามออกมาเขาพยายามเงียบเสียงที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กสาวคนอื่นตื่นขึ้นมา“ฉะ ฉัน……”หลิวฮุ่ยฮุ่ยหน้าแดงก˹า ใบหน้าของเธอทั้งแดงและเห่อร้อน จนแทบจะต้มไข่ได้อยู่แล้ว“เกิดอะไรขึ้น? เธอพูดออกมาสิ…………”ฉินเฉารู้สึกกังวลขึ้นมา พลางคิดในใจว่า หลิวฮุ่ยฮุ่ยเป็นคนเชื่องช้าขนาดนี้เชียวเหรอ?ดูเหมือนว่านิสัยของเธอจะไม่ใช่แบบนั้นนี่?“อาจารย์ฉิน……..ฉะ ฉะ ฉันอยากเข้าห้องน˺า…
