าเธน่าหลังจากที่เขาโทรศัพท์หาอาเธน่าในตอนเช้า เธอก็คงจะบันทึกเบอร์ของเขาเอาไว้แล้วอย่างแน่นอนฉินเฉากดรับสาย เสียงอาเธน่าที่ดังออกมาจากโทรศัพท์นั้นแฝงไปด้วยความกังวลใจ“ฉินเฉา นายติดต่อหลิวฮุ่ยฮุ่ยได้หรือเปล่า!”“มีอะไรหรือเปล่า?”ฉินเฉาคิดในใจ อาเธน่าจะถามหาหลิวฮุ่ยฮุ่ยไปทำไม?“คืออย่างนี้ เมื่อคืนนี้ตอนที่เธอมาเที่ยวกับฉัน เธอดันลืมกระเป๋าเอาไว้ที่นี่”อาเธน่าเริ่มอธิบาย “คนของฉันบอกมา ฉันถึงได้รู้ ตอนแรกฉันคิดที่จะให้คนส่งกระเป๋าไปให้เธอ แต่ตอนนี้ฉันกลับติดต่อเธอไม่ได้เลย มันแปลกมาก!”“งั้นเหรอ?”ฉินเฉาจ้องมองเวลาในโทรศัพท์ ตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงแล้วหรือว่าเด็กคนนั้นจะโดดเรียน? เธอน่าจะมาโรงเรียนสิ ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบอยู่บ้านคนเดียวหรอกเหรอ?“ได้ งั้นฉันจะไปหาเธอที่โรงเรียนดู”“อืม ช่วงนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ให้รีบติดต่อมาหาฉันนะ”“เรื่องงานแต่งงานงั้นเหรอ?”“เรื่องนั้นก็ใช่ และยังมีเรื่องของหลิวฮุ่ยฮุ่ยด้วย”อาเธน่าพูดขึ้นมา “ฉันกลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับเด็กคนนั้น”“เธอเป็นแค่คนธรรมดา ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับสงครามในครั้งนี้หรอก”ฉินเฉาแกล้งแหย่เธอ “เทพีแห่งปัญญาและสงคราม ก็เป็นห่วงเด็กสาวธรรมดาๆ คนหนึ่งด้วยสินะ”“ชีวิตของทุกคน ล้วนเป็นของขวัญที่ล˺าค่าจากสวรรค์และธรรมชาติ หน้าที่ของเทพเจ้าอย่างพวกเรา ก็คือการปกป้องคุ้มครองชีวิตของพวกเขา”ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของอาเ
