“อาจารย์ฉินบ้าที่สุด!”หลิวฮุ่ยฮุ่ยนอนอยู่บนเตียงในห้องพยาบาล เธอกำลังส่องกระจกบานเล็กและแต่งหน้าไปด้วยคาบเรียนนี้คือวิชาเคมี ซึ่งเป็นวิชาที่เธอเกลียดที่สุดอาจารย์มักจะนำสารเคมีมาบ่อยครั้ง เธอไม่ต้องให้ร่างกายของเธอได้รับกลิ่นฉุนจากสารเคมีเหล่านั้นเท่าไหร่เธอเป็นผู้หญิง ร่างกายของเธอควรจะมีกลิ่นหอมมันถึงจะถูกหลิวฮุ่ยฮุ่ยครุ่นคิด ในขณะที่แต่งเติมดวงตาของตัวเองไปด้วยเมื่อคืนนี้เธอไปเที่ยวเล่นในคลับของอาเธน่าอยู่นาน สุดท้ายดวงตาของเธอจึงบวมเล็กน้อยฮึ่ม ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอมีเรื่องจะถามอาจารย์ฉิน วันนี้เธอก็คงจะนอนอยู่ที่บ้านแล้วแต่เมื่อคิดว่าตัวเองจะต้องนอนอยู่ในบ้านที่ว่างเปล่า เธอก็รู้สึกกลัวขึ้นมานี่เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เธอมาโรงเรียนแต่เช้า แต่เธอไม่อยากจะยอมรับมันสักเท่าไหร่“เขียนตาหนักมือไปหน่อย……….เกือบจะกลายเป็นแพนด้าอยู่แล้ว”หลิวฮุ่ยฮุ่ยตั้งใจกรีดอายไลเนอร์ เธอคิดว่าดวงตาบวมๆ นี้ช่างเขียนได้ยากจริงๆ“เกลียด เกลียดที่สุดเลย! อาจารย์ฉินคนบ้า วันนี้ฉันไม่ยอมแน่!”ดูเหมือนว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยจะลืมข้อตกลงระหว่างฉินเฉาไปแล้ว เธอเริ่มคิดขึ้นมาว่าจะจัดการฉินเฉายังไงดีและในขณะนั้นเอง ประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดอย่างกะทันหันหลิวฮุ่ยฮุ่ยนั่งอยู่บนเตียง เมื่อได้ยินเสียงนั้น เธอก็พึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้“ฉันบอกให้คุณออกไปเดินเล่นสักรอบไม่ใช่หรือไง? ทำไมถึงกลับมาเร็วนักล่ะ?”เธอคิดว่าอาจารย์ห้องพยา
