่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาได้ขึ้นมาที่นี่เช่นกันจากความทรงจำของเขา ดูเหมือนว่าชั้นดาดฟ้าจะเป็นสถานที่นัดหมายของเด็กนักเรียน“หวังจิ้งอี้ ว่ามาสิ เธออยากคุยกับฉันเรื่องอะไร?”ฉินเฉาจ้องมองไปยังหวังจิ้งอี้ เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกันแน่“อาจารย์ฉิน คือ คือว่า………ที่จริงแล้วผมรู้สึกแปลกใจมาก”หวังจิ้งอี้พิงประตูของชั้นดาดฟ้า เขาถูฝ่ามือของตัวเองไปมา แล้วกล่าวออกมาด้วยความเขินอาย “ถ้าเป็นอาจารย์ทั่วๆ ไป ไม่มีทางที่จะทำให้หวังเลี่ยง เถาเหว่ย และหลิวฮุ่ยฮุ่ยตกใจได้แน่นอน ดังนั้นผมถึงได้รู้สึกสงสัยในตัวคุณ ผมสงสัยมาก ผมไม่สนใจว่าคุณจะมีความสามารถในการกำราบหวังเลี่ยงได้ไหม แต่สิ่งที่ทำให้ผมสงสัยมากที่สุด คือคุณเอาเงินที่เถาเหว่ยใส่ร้ายคุณ ส่งคืนกลับไปให้เถาเหว่ยได้ยังไง”ดวงตาภายใต้แว่นตาของเขาพลันส่องประกาย “ตอนแรกผมไม่สนใจเรื่องการกลั่นแกล้งอาจารย์ แต่ว่าตอนนี้ผมสนใจขึ้นมาแล้ว ผมคิดเรื่องนี้อยู่ทั้งคืน แต่ก็ยังคิดหาตรรกะที่สมเหตุสมผลออกมาไม่ได้ดังนั้น ตอนนี้ผมก็เลยทำได้แค่คิดถึงตรรกะที่ไม่สมเหตุสมผล นั่นก็คือคุณใช้เวทมนตร์บางอย่าง เพื่อนำเงินคืนกลับไป”ในขณะที่พูดออกมานั้น เขาดูไม่มีวี่แววของการล้อเล่นหรือพูดเกินจริงออกมาเลย ตรงกันข้าม เขากลับยิ้มมุมปากด้วยความมั่นใจฉินเฉารู้สึกประหลาดใจขึ้นมาแม่เจ้า ช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ ไม่ใช่แค่มีตรรกะที่แข็งแกร่ง แต่ยังมีวิธีคิดอย่างกล้าหาญอีกด้วยคนส่วนใหญ่ไ
