กเขาจะชูป้ายสีแดง แต่ถ้าหากคุณร้องเพลงได้ถูกใจพวกเขา พวกเขาจะชูป้ายสีเขียว หากป้ายสีเขียวมีจำนวนมากกว่าป้ายสีแดง ก็ขอแสดงความยินดีด้วย คุณจะสามารถพาสาวสวยกลับไปกอดได้!”กฎนี้ง่ายดายมาก ถือว่าต้องเก่งกาจทั้งบู๊และบุ๋นจริงๆหลี่นายืนอยู่ฝั่งตรงข้าม คอยจ้องมองเขาด้วยความคาดหวังฉินเฉารู้ว่าเขาจะต้องเอาชนะใจของผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง“นานาน้อย รอก่อนนะ บิดาจะไปพาตัวเธอกลับมาแล้ว!”ฉินเฉากล่าวออกมาผ่านไมค์โครโฟน จากนั้นเขาก็เริ่มร้องเพลงเขาคือฉุ่ยมู่ เรื่องร้องเพลงจึงไม่ใช่ปัญหาแต่เพื่อป้องกันไม่ให้ทุกคนจับได้ ฉินเฉาจึงเลือกเพลงที่ยังไม่ได้มีการบันทึกเสียง“ฉันไม่อยากจะชอบเธอเลย เพราะฉันมองไม่เห็นหัวใจของเธอฉันไม่อาจตกหลุมรักเธอ ได้แต่เก็บเธอเอาไว้ในความฝันของฉันมองดูรูปภาพของเธอ เหม่อมองไปตามทางความทรงจำที่เธอมีให้แก่กัน มันได้จางหายไปหมดแล้วครั้งแรกที่ได้พบเธอ ฉันไม่อาจลืมเธอได้เลยคนรักที่ฉันฝันหา แต่ไม่เคยกอดเธอให้แนบกายพบพานกันเพียงเล็กน้อย ก่อนที่จะลอยหายไปกับสายลมฉันเฝ้าร้องเพลงรัก ที่ไม่เคยมีใครได้ยินให้เธอฟังมันคือเพลงรักที่เรียบง่ายที่สุดที่มีเพียงฉัน แต่ไม่มีเธอมันคือเรื่องราวที่น่าเศร้าที่สุดไม่มีภาพของเจ้าชายเจ้าหญิงอันงดงามช่วงเวลานั้นที่พวกเราไม่เคยจดจำมันจะมีความสุขอยู่ในเรื่องราวนั้นบ้างไหมช่วงเวลานั้นที่พวกเราไม่เคยเชื่อมั่นฉันจะยังตกหลุมรักเธอได้ไหม”ฉินเฉาไม่ได้ใช้เสียงของปีศาจ
