่ะ?”“อืม……….ฉันจะดูแลพี่เหลียวเอง”หลิวอิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง“แต่เธอสวมชุดยีนส์แบบนี้ จะวิ่งฝ่าด่านได้สะดวกเหรอ?”เหลียวชาชายังคงจ้องมองหลิวอิงด้วยความกังวล“ไม่มีปัญหา วางใจได้เลย!”หลิวอิงน้อยยิ้มออกมาและในขณะนั้นเอง จู่ๆ ทางฝั่งผู้เข้าแข่งขันก็เกิดความวุ่นวายขึ้นสายตาของทุกคนหันไปจ้องมองในทันที“ไม่ได้ ไม่ได้! นายต้องไปเข้าแถวเพื่อลงทะเบียนก่อน!”“ฉันไม่มีเวลามาเข้าแถวแล้ว ฉันไม่มีอารมณ์ด้วย!”เสียงของชายหนุ่มที่ฟังดูคุ้นหูได้ดังก้องขึ้นมา“สหาย กฎต้องเป็นกฎ ถ้านายไม่ทำตามกฎ นายก็จะเข้าร่วมการแข่งขันไม่ได้ ฉันคิดว่าสาวๆ คงไม่อยากจะเห็นว่านายไม่ทำตามกฎหรอก ใช่ไหมล่ะ?”“ขอโทษที แต่ว่าหนึ่งในนั้นคือผู้หญิงของบิดา บิดาจะมาพาเธอกลับไป!”หลิวอิงและเหลียวชาชาหันมามองหน้ากัน ก่อนที่จะหันไปจ้องมองชายที่กำลังโต้เถียงกับเหล่านักศึกษาด้วยความวุ่นวายฉินเฉา?เขามาที่นี่งั้นเหรอ!ฉินเฉาหลุดออกมาจากกลุ่มนักศึกษา แต่นักศึกษาเหล่านี้ก็ยังคงดื้อด้าน แต่ละคนพากันเข้ามาขวางทางเขาเอาไว้ในที่สุดฉินเฉาที่กำลังกังวลใจ ก็หยิบไมค์โครโฟนขึ้นมาจากโต๊ะตัวใกล้ๆ มาวางที่ปาก แล้วตะโกนออกมาเสียงดังลั่น“หลี่นา บิดามาตามเธอด้วยตัวเองแล้ว!”เสียงอันดังสนั่นนี้ ทำให้ผู้ชมเกิดความตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้งหลี่นาตื่นตระหนกขึ้นมาทันที เธอจับมือชางลั่วที่อยู่ข้างๆ เอาไว้แล้วพูดขึ้นมาด้วยน˺าเสียงติดสะอื้น“แย่แล้ว! พี่ฉินเฉามาที่นี่แล้ว