อาเธน่านั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม และจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความสนใจ“ขอร้อง อย่าฆ่าฉันเลย! พ่อของฉันรวยมาก ขอเพียงแค่คุณไม่ฆ่าฉัน เขาจะต้องยินดีไถ่ตัวฉันคืนแน่!”หลิวฮุ่ยฮุ่ยกล่าวกับฉินเฉาพร้อมน˺าตาที่นองหน้า“ถึงฉันฆ่าเธอ พ่อของเธอก็ไม่ให้เงินฉันหรอก…………”ฉินเฉาเหงื่อตก เขากลายเป็นฆาตกรไปแล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน?แต่เขาก็ยังรู้สึกสนใจที่จะแกล้งสาวน้อยคนนี้ต่อไป“อย่าร้องไห้ ไม่อย่างนั้นฉันจะควักลูกตาเธอออกมา แล้วส่งไปให้พ่อของเธอดู”หลิวฮุ่ยฮุ่ยตกใจมาก เธอรีบปิดปากทันที แต่หยดน˺าตาก็ยังไหลออกมาอยู่เช่นเคยฝ่ายอาเธน่าส่งสายตาเหยียดหยามมาให้ นั่นหมายความว่า ฉินเฉาเอาแต่แกล้งผู้หญิงตัวเล็กๆ อยู่ได้ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลยฉินเฉาหัวเราะออกมา จากนั้นก็แสร้งเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความจริงจัง“บอกมา ว่าพ่อของเธอจะจ่ายค่าไถ่ให้เธอได้เท่าไหร่”ฉินเฉาเอ่ยถามต่อไปว่า “ถ้าหากว่ามันน้อยเกินไปล่ะก็ หึๆ ฉันก็ไม่สนใจที่จะปล่อยตัวเธอกลับไปอีกแล้ว”“มะ ไม่นะ!”หลิวฮุ่ยฮุ่ยรีบพูดออกมาทันที “ฉันมีค่ามาก! สองร้อยล้านหยวน!ฉันคิดว่าน่าจะสองร้อยล้านหยวนได้………..อาจารย์ฉิน…………”“พรู่ด!”ฉินเฉากำลังดื่มไวน์แดง เมื่อได้ยินตัวเลขนี้ เขาก็พ่นไวน์แดงออกมาจนเกือบจะถูกใบหน้าของอาเธน่า แต่โชคดีที่เธอหลบทันสาวน้อยคนนี้ให้ราคาสูงเกินไปแล้ว โชคดีที่เขาไม่ใช่โจรลักพาตัวจริงๆ ไม่อย่างนั้น มันก็ไม่น่าแปลกใจที่จะเลือกใช้วิธีรุนแรงเมื่อได้ยินต
