ู่ที่นี่ เขาก็ยังไม่กล้าเผชิญหน้ากับมันตรงๆดังนั้นอาเธน่าจึงต้องเอ่ยเตือนฉินเฉาแต่ฉินเฉายังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ไม่หลบเลี่ยงไปไหนเขายื่นมือข้างหนึ่งมาวางตรงหน้าร่างกายทันใดนั้นเอง ใยแมงมุมสีขาวได้พุ่งออกมา พันรัดร่างของนักรบจากยมโลกอย่างบ้าคลั่งจากนั้นใยแมงมุมนี้ก็เหวี่ยงตัว ดึงร่างของนักรบคนนั้นไปกระแทกลงกับผืนป่าไปมาอยู่หลายรอบนักรบจากยมโลกผู้น่าสงสารเข้าใกล้ฉินเฉาได้ไม่ถึงสองเมตร ก็ถูกใยแมงมุมลากออกไปเสียแล้วจากนั้นเลือดสีแดงสดก็พลันระเบิดออกมา ทั้งลำไส้ แขน และขาต่างกระจัดกระจายไปทั่วใยแมงมุมที่เด้งไปมาอยู่นี้ ได้ฉีกร่างของนักรบจากยมโลกออกจากกันนักรบจากยมโลกคนอื่นๆ ต่างนิ่งงัน จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเหม่อลอยและแล้วพวกเขาก็ตื่นตระหนก คิดอยากจะหนีไปให้ไกลเห็นได้ชัดว่าศัตรูไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันกับพวกเขา หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาจะต้องตายที่นี่อย่างแน่นอน“หนีไป! ต้องกลับไปรายงานท่านฮาเดสให้ได้!”นักรบจากยมโลกที่เหลืออยู่สามคน ต่างวิ่งหนีไปคนละทิศละทางด้วยความหวาดกลัว“อย่าให้พวกมันหนีไปได้เด็ดขาด!”อาเธน่ารีบพูดขึ้นมา แล้วยกคทาของเธอขึ้นฉินเฉากลอกตาใส่เธอทันที ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งจะร้องดีใจอยู่หยกๆ ก็รีบวิ่งออกมาจัดการเองซะแล้วในใจของเขาไม่ต้องการให้มีพยานเหลือรอดกลับไปได้ หากปล่อยให้คนนอกรู้ว่าเขาร่วมมือกับอาเธน่า คราวนี้ได้พากันล่มจมทั้งหมดอย่างแน่นอนแต่ทว่า เขาก็ไม่สามารถทำให้ผ
