ด้ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ หนูจะชวนคุณไปทานข้าว!”หลิวฮุ่ยฮุ่ยรีบกล่าวออกมาทันที “ส่วนนี่คือบัตรทอง เมื่อไม่กี่วันก่อนหนูจะเพิ่งใช้ไปได้ไม่มาก ในนี้มีเงินอยู่ประมาณ 100,000 หยวนรับเอาไว้สิ ถือว่าเป็นค่าชดเชย”เชี่ย นิสัยเสียของคุณหนูโผล่ออกมาอีกแล้วฉินเฉาจ้องมองบัตรทองที่ว่า ในใจก็คิดไปว่าจะรับหรือไม่รับดี?ถ้ารับมา เขาจะไม่กลายเป็นคนเลวทรามหรอกเหรอ? ยิ่งไปกว่านั้นสถานะทางการเงินของเขาก็ไม่ได้ย˹าแย่ถ้าไม่รับล่ะ? ตอนนี้เขากำลังปลอมตัวเป็นอาจารย์อยู่หากเป็นตัวเขาในอดีต ที่อุตส่าห์หางานทำได้อย่างยากลำบาก แต่สุดท้ายก็จำเป็นต้องลาออกไป เขาจะต้องรับเงินชดเชยนี้เอาไว้อย่างแน่นอนใช่แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็เพื่อการแสดง!ฉินเฉารับการ์ดทองใบนั้นมาเพื่อความสบายใจสายตาของหลิวฮุ่ยฮุ่ยจ้องมองมาอย่างดูถูกมากขึ้น และคราวนี้คือการดูถูกของจริงแต่ฉินเฉากลับรู้สึกสบายใจเป็นอย่างมากบางทีหลิวฮุ่ยฮุ่ยอาจจะคิดอะไรกับเขา แต่เมื่อเห็นเขารับเงิน100,000 หยวน เธอก็ไม่มีความคิดแบบนั้นอีกต่อไป“ช่างมันเถอะ มีเงินขนาดนี้ คุณก็สามารถกินอะไรได้หลายอย่างแล้ว หนูจะกลับบ้านแล้วนะคะ”ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา หลิวฮุ่ยฮุ่ยจึงไม่ชวนฉินเฉาไปกินข้าวอีก เธอกล่าวลาและทำท่าว่าจะเดินจากไปแต่ในขณะนั้นเอง รถเบนท์ลีย์ ซึ่งเป็นรถยนต์ระดับสูงแบรนด์หนึ่งได้จอดรถตรงหน้าทั้งสองคนอย่างฉับพลันหลิวฮุ่ยฮุ่ยรู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันทีจากนั