ใส่กระเป๋าของอาจารย์ฉิน!หรือว่าเขาจะจำกระเป๋าผิด?“หวังเวย เธอมองผิดหรือเปล่า?”เถาเหว่ยรีบหันหน้าไปถามเพื่อนร่วมชั้นสาวอย่างกระวนกระวาย“มะ มันอาจจะอยู่ในกระเป๋าอีกด้านก็ได้!”เด็กสาวก็รู้สึกประหม่าเช่นเดียวกัน หยดเหงื่อปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเธอฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็ดึงกระเป๋าอีกด้านออกมาอย่างไม่แยแสนักด้านในนั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่เลย“จะ จะเป็นไปได้ยังไง!”เถาเหว่ยเก็บอาการไม่อยู่อีกต่อไป เขาไม่สามารถระงับสีหน้าได้และร้องตะโกนออกมา “อาจารย์จะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อซ่อนเงินแน่!”“เถาเหว่ย เมื่อยอมเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ นี่คือวิถีของลูกผู้ชาย”ฉินเฉาพูดขึ้นมาว่า “เมื่อกี้นี้เธอเพิ่งจะพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่านี่คือข้อตกลงระหว่างลูกผู้ชาย? วิธีที่พวกเธอใช้ยังอ่อนหัดเกินไปสำหรับฉันเธอลองยื่นมือไปจับกระเป๋าอีกข้างของเธอดูสิ”ฉินเฉาชี้นิ้วไปที่กระเป๋าอีกข้างของเถาเหว่ยเถาเหว่ยยื่นมือออกไป ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เปลี่ยนไปท่ามกลางสายตาของทุกคน เถาเหว่ยหยิบเงิน 500 หยวนออกมาจากกระเป๋า ซึ่งบนนั้นมีลายเซ็นของเขาอยู่ด้วยเมื่อฉินเฉาเห็นสายตาตกตะลึงของคนเหล่านี้ เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาทันทีลูกไม้นี้ เขาเล่นจนเบื่อแล้วตอนที่เขาอยู่ในสหรัฐอเมริกา เขาก็ใช้ลูกไม้นี้วางกับดักตัวแทนชาวเกาหลีใต้เขาใช้ความสามารถของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับในการเคลื่อนย้ายเงินให้เข้าไปอยู่ในกระเป๋าของเถาเหว่ยเพียงแต่ว่า เด็
